14115پ

دكترا

زيست شناسي بيوشيمي

تهران شرق

1401

صحافي شده ندارد

رضا حاجي حسيني

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

داروهايي كه براي درمان بيماري‌هاي گوناگون تجويز مي‌گردند، اثرات جانبي بر اندام‌هاي مختلف و از جمله غده تيروئيد دارند. اين داروها ممكن است بر هومئوستازي تيروئيد اعم از ساخت، ترشح، نقل و انتقال و يا عملكرد آن روي اندام هدف، تأثير بگذارند. بروموكريپتين مسيلات (بروموكريپتين) يك آلكالوئيد نيمه سنتتيك با فعاليت دوپامينرژيك بالا مي‌باشد كه به طور مستقيم رسپتورهاي عصبي دوپامين را تحريك مي‌نمايد. با توجه به اهميت و نقش هورمون‌هاي تيروئيد در تنظيم متابوليسم و ساير اعمال حياتي بدن انسان، تداخلات دارويي با ترشح اين دسته از هورمون‌ها، ممكن است باعث بروز بيماري‌هاي مرتبط با تيروئيد مانند پركاري يا كم كاري تيروئيد گردد كه هر يك علائم و مشكلات ويژه‌اي را به دنبال خواهند داشت. در اين مطالعه نمونه‌ها طي يك بازه زماني 10 ماهه از دو گروه از بانوان گرفته شد. گروه اول شامل 25 فرد از مراجعين عادي وافراد يوتيروئيد(داراي عملكرد نرمال غده تيروئيد با سطوح طبيعي شاخص‌هاي تيروئيدي) در محدوده سني 37 - 30 سال (1 تا 25) و گروه دوم نيز شامل 25 فرد ديگربا همين شرايط در محدود سني 45 -38 (مراجعين 26 تا 50) مي‌باشند كه از تاريخ مشخصي به علت تشخيص هايپر پرولاكتينمي شروع به درمان با بروموكريپتين كرده‌اند و در تاريخ نمونه گيري هيچ دارويي به جز بروموكريپتين استفاده نمي كرده اند و نيز حداقل به مدت 6 ماه اين دارو را استفاده كرده‌اند. نتايج مربوط به شاخص‌هاي تيروئيدي مورد مطالعه در اين دو گروه قبل و بعد از مصرف بروموكريپتين جمع آوري شده است. بر اساس نتايج به دست آمده، تيمار بروموكريپتين منجر به نوعي تعديل در مقدار FT3 در بين مراجعه كنندگان گرديده است چرا كه تغييرات مقادير، اين شاخص را به سمت يكنواخت‌تر شدن مقادير پيش برده است. بررسي مقدار هورمون FT4 در ميان مراجعه كنندگان باعث كاهش ترشح اين هورمون بعد از تيمار با بروموكريپتين گرديد. مقادير هورمون‌هاي T3 و T4 بعد از تيمار با بروموكريپتين، كاهش قابل توجهي داشتند. سطوح TSH بعد از تيمار با داروي بروموكريپتين در هر دو گروه‌ سني كاهش نسبي نشان داد با توضيح اينكه اين تغييرات همچنان در دامنه نرمال اين هورمون قرار داشتند. مقايسه آناليز واريانس مقادير T-Uptake در بين مراجعه‌كنندگان كاهش معنادار آماري بعد از انجام تيمار را در اين شاخص نشان داد. علاوه بر اين، در اكثر موارد مورد مطالعه، تيمار بروموكريپتين باعث كاهش نسبي شاخص اتوآنتي بادي تيروئيد TPO گرديد. در اين مطالعه اثربخش بودن بروموكريپتين بر سطح هورمون محرك تيروئيد (TSH) و هورمون‌هاي تيروئيد FT4، FT3، T4و T3 و همچنين برسطح تيروئيد پراكسيداز (TPO) با ايجاد تغييرات مشخص آماري مورد تأييد قرار گرفت. به نظر مي‌رسد كه تيمار بروموكريپتين دو عملكرد تيروئيد را در دو نقطه تحت تأثير قرار داده است كه شامل تأثير بر توليد TSH توسط محور هيپوتالاموس و همچنين اختلال در تبديل T4 به T3 در بافت‌هاي محيطي است.

71135