1866

The Effectiveness of Mindfulness Therapy on Facial Effect Recognition, Cognitive reassessment, and Guilt in patients in Trauma Survivors

ارشد

روان شناسي عمومي

پيام نور زرين شهر

1396

آبان 1398

مريم قرباني

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثر بخشي درمان گروهي مبتني بر ذهن آگاهي بر بازشناسي هيجان چهره اي، ارزيابي مجدد شناختي و احساس گناه در بازماندگان حادثه بود. طرح پژوهش نيمه آزمايشي همراه با گروه كنترل و ارزيابي به صورت پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري يك ماهه بود. جامعه آماري شامل كليه زنان بازمانده حادثه كه در سال 98 به كلينيك هاي روانشناسي اصفهان مراجعه كرده بودند بدين منظور 30 نفر از زنان بازمانده حادثه به صورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش، آموزش گروهي درمان مبتني بر ذهن آگاهي را به مدت 8 جلسه 90 دقيقه‌اي دريافت كردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بازشناسي بيان چهره اي هيجان اكمن و فرايسن(1976)، تنظيم شناختي هيجان گرانفسكي و همكاران ( 2001) و پرسشنامه احساس گناه گوكلر و جونز( 1992) بود. داده ها به روش تحليل كواريانس و در نرم افزار SPSS-23 تحليل شدند. نتايج نشان داد آموزش درمان گروهي مبتني بر ذهن آگاهي باعث افزايش معنادار نمرات بازشناسي هيجان چهره اي و ارزيابي مجدد شناختي و كاهش معنادار احساس گناه گروه آزمايش در مراحل پس آزمون و پيگيري شده است(005/0P< ). يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از تأثير آموزش درمان گروهي مبتني برذهن آگاهي بر بازشناسي هيجان چهره اي، ارزيابي مجدد شناختي و احساس گناه مي‌باشد. بنابراين درمان گروهي مبتني بر ذهن آگاهي مي تواند به عنوان يك روش مداخله اي مفيد جهت كاهش احساس گناه و افزايش بازشناسي هيجان چهره اي و ارزيابي مجدد شناختي به كار رود.

70980