1084 پ

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1400

1401/04/21

دكتر عفت عباسي

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش فرهنگ پژوهشي و خودكارآمدي پژوهشي در پيش بيني اضطراب پژوهشي دانشجويان تحصيلات تكميلي انجام شد. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر در برگيرنده كليه دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور واحد دامغان در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه تعداد آنها حدود 300 نفر گزارش شد. براي تعيين حجم نمونه از جدول كرجسي و مورگان (1970) استفاده شد. بر اساس اين جدول، تعداد نمونه مورد نياز، 167 نفر برآورد شد. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه فرهنگ پژوهشي روستايي (1399)، پرسشنامه خودكارآمدي پژوهشي بيوكوزتورك (2011) و پرسشنامه اضطراب پژوهش بورنگ، مهرام و كارشكي (1396) استفاده شد. در پژوهش حاضر ضريب آلفاي كرونباخ فرهنگ پژوهشي، خودكارآمدي پژوهشي و اضطراب پژوهش به ترتيب 79/0، 78/0 و 83/0 به دست آمد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از آزمون ضريب همبستگي گشتاوري پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج نشان داد ارتباط منفي معناداري بين فرهنگ پژوهشي و خودكارآمدي پژوهشي با اضطراب پژوهشي دانشجويان تحصيلات تكميلي وجود دارد. افزون بر اين، فرهنگ پژوهشي و خودكارآمدي پژوهشي ميتوانند 7/14 درصد از تغييرات اضطراب پژوهشي را پيشبيني كنند. بنابراين، نتيجهگيري ميشود فرهنگ پژوهشي و خودكارآمدي پژوهشي با كاستن از اضطراب پژوهشي دانشجويان نقش نقش مهمي در ارتقاي كيفيت مطالعات داشته باشند؛ از اين رو، پيشنهاد ميشود با ارتقاي فرهنگ پژوهشي در دانشگاهها و بهبود خودكارآمدي پژوهشي در دانشجويان، ميزان اضطراب پژوهشي در دانشجويان تحصيلات تكميلي تقليل يابد

70893