BP82

Criminal Responsibility of Children and Their Rights from the Perspective of Islamic Jurisprudence and Law

ارشد

الهيات و معارف اسلامي ()M.A گرايش: فقه و حقوق اسلامي

پيام نور بوشهر

بهار1401

1401/4/12

خوب

110ص

بصيري ،دكتر عباس

گرگين ،دكتر بتول

107-109ص

مسئوليت، مسئوليت كيفري، اطفال، فقه و حقوق اسلامي

طفلان و نوجوانان عناصر و چرخانندگان اصلي جامعهي آينده هستند كه مراقبت و حمايت از آنها و سرمايه گذاري براي رشد و تربيت آنها در حقيقت نوعي اقدام بسيار مهم در ساخت جامعهاي سالم ميباشد. از اين رو هدف تحقيق حاضر، بررسي مسئوليت كيفري اطفال و حقوق آنان از منظر فقه و حقوق اسلامي ميباشد. روش تحقيق توصيفي – تحليلي و برگرفته از منابع كتابخانهاي ميباشد. در پاسخ به اين سوال كه مسئوليت كيفري اطفال از ديدگاه فقه و حقوق اسلامي چگونه است؟ ميتوان بيان كرد كه اسلام در خصوص مسوليت كيفري اطفال در ديدگاهي واقع بينانه شروطي را براي تحقق آن پيش بيني كرده است كه در صورت فقدان هر يك از آنها مسوليت كيفري منتفي خواهد گرديد، يا با وجود مسوليت كيفري در مواردي، مجازات با مانع برخورد نموده، اعمال نخواهد شد. در مورد علت عدم مسؤوليت كيفري طفل ممكن است گفته شود كه رفتار اين اشخاص رفتاري ارادي نيست، بنابراين همچون حيوانات كه اراده ندارند فاقد مسؤوليت كيفري هستند. طفلان به خاطر فقدان اركان مسئوليت كيفري از جمله عقل، شعور، ادراك، اراده، اختيار وتقصيرو قصد مجازات نميشوند تا اينكه به سن بلوغ برسند آنگاه حكمي همه جانبه و قابل انعطاف برايش در نظر گرفته شده و اجرا ميگردد. همچنين در خصوص رسيدگي به جرايم اطفال نيز بايسته است اصلاح قوانين بهويژه در ارتباط با پيشگيري از بزهكاري، قضازدايي و جرمزدايي، الزامي شدن تشكيل پرونده شخصيت، تخصصي كردن مراجع قضايي، مراقبت بعد از درمان و پليس ويژه اطفال در دستور كار قرار گيرد. از منظر حقوقي، بدون تعيين حدود مسئوليت كيفري اطفال، سنجيدگي واكنشهاي كيفري و غيركيفري يا اتخاذ هر نوع تصميم قضايي يا غير آن در پرده اي از ابهام قرار دارد. با توجه به ايجاد نگرشهاي نوين در عرصه دادرسي ويژه اطفال و نوجوانان كه منبعث از همكاري و تعامل دستگاه قضايي، نيروي انتظامي و نهادهاي ذيصلاح است، نياز است كه اقدامات اساسي در اين زمينه انجام شود

صل اول: كليات تحقيق ،فصل دوم: مفاهيم و مباني نظري تحقيق ،فصل سوم: حقوق اطفال در فقه و حقوق اسلامي،فصل چهارم: عوامل انحراف اطفال و مسئوليت كيفري ناشي از آن،

70873