14091پ

كارشناسي ارشد

معماري

تهران شرق

1401

صحافي شده ندارد

ساناز ليتكوهي

محمد اوركي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

انسان ها بيشترين زمان خود را در فضاي مسكوني سپري مي كنند و با زياد شدن آپارتمان نشيني و به دليل تامين حداكثري فضاي داخلي، فضاي مشاع و باز كمتر ديده مي شود و همچنين ساخت و ساز به سمت بلند مرتبه سازي پيش مي رود و در اين ميان توجه كمتري به رضايت ساكنين ديده مي شود. در اين پژوهش با تكيه بر روش علمي در حوزه نوروساينس به شناخت و تحليل ميزان توجه، انتخاب و رضايتمندي از مقياس ارتفاعي و همچنين سلسله مراتب فضايي در مجتمع هاي مسكوني شده است. هدف اين تحقيق كشف ارتباط ميان توجه مكاني و انتخاب مجتمع ها با تعداد طبقات كم تا زياد بر اساس نيازهاي روحي و ناخودآگاه انسان است. اين پژوهش ماهيت كاربردي دارد و روش تحقيق تركيبي است. در ابتدا مطالعات كتابخانه اي جمع آوري شده و سپس با بهره گيري از نظرات متخصصان با استفاده از آزمايش EEG كه با پرسشنامه مورد حمايت بوده به بررسي مولفه هاي مورد نظر و صحت و قطعيت آنها در رضايت مندي، توجه مكاني و ميزان انتخاب مجتمع هاي مسكوني مورد بررسي قرار گرفته است. با بررسي نتايج پرسشنامه اجرا شده همزمان با انجام تحقيق، مشخص مي شود كه آيتمهاي مرتبط با ايجاد رضايت از سكونت در مجموعه در مجتمع هاي 4 طبقه بيشتر از ساير مجتمع ها بوده است كه اين نتايج با نتايج بدست آمده از ميزان توجه افراد مطابقت دارد. پس از ساختمانهاي 4 طبقه، مجتمع 8 و 12 طبقه بيشترين ميزان رضايت استفاده كنندگان را نشان داده است. لذا با داشتن اين اطلاعات ، معماران و طراحان مي توانند تا حد ممكن طراحي هاي خود را با احساسات انساني و مطابق با ناخودآگاه انسان انجام دهند.

70838