بررسي وضعيت مؤلفه‌‌هاي تاب‌‌آوري اجتماعي در سكونتگاه‌‌هاي خودانگيخته شهري مطالعه موردي نواحي حاشيه‌‌نشين شهر ايلام

Investigating the status of social resilience components in spontaneous urban settlements, a case study of the marginal areas of Ilam city

كارشناسي ارشد

جغرافيا: برنامه ريزي شهري

مركز ايلام

1399

1401/06/26

عالي

1منبع/ 110ص، جدول و نمودار

عليشاهي، عظيم

از ص 80 تاص 86

هدف از انجام اين پژوهش بررسي وضعيت مؤلفه‌‌هاي تاب‌‌آوري اجتماعي در سكونتگاه‌‌هاي خودانگيخته شهري در نواحي حاشيه‌‌نشين شهر ايلام بوده كه به روش توصيفي – پيمايشي انجام گرفته است. روش گردآوري اطلاعات در اين پژوهش كتابخانه‌‌اي و پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را ساكنان نواحي حاشيه‌‌نشين شهر ايلام تشكيل مي‌‌دهد كه تعداد 384 نفر از آنها به روش فرمول كوكران و روش نمونه‌‌گيري تصادفي خوشه‌‌اي انتخاب شده است. ابزار گردآوري داده‌‌ها پرسشنامه محقق‌‌ساخته است كه روايي آن توسط اساتيد و متخصصان علم آمار تأييد و پايايي آن به كمك آلفاي كرونباخ به ميزان 926/0 تأييد شد. تجزيه و تحليل داده‌‌ها با استفاده از آمارهاي توصيفي و استنباطي (تحليل عاملي تأييدي، t تك نمونه‌‌اي و آزمون فريدمن) انجام شده است. نتايج نشان داد كه وضعيت تاب‌‌آوري اجتماعي در سكونتگاه‌‌هاي خودانگيخته شهري در نواحي حاشيه‌‌نشين شهر ايلام نامناسب است (402/2=M)، همچنين وضعيت مؤلفه‌‌هاي تاب‌‌آوري اجتماعي سكونتگاه‌‌هاي خودانگيخته شهر ايلام به علت پايين بودن ميانگين كمتر از حد وسط مناسب نيست. با توجه به نتايج مهمترين مؤلفه تاب‌‌آوري اجتماعي در سكونتگاه‌‌هاي خودانگيخته شهري ايلام مؤلفه اعتماد اجتماعي است و براي ارتقاي ميزان تاب‌‌آوري اجتماعي در اين سكونتگاه‌‌ها مي‌‌توان علاوه بر افزايش ميزان دانش و آگاهي ساكنان و مشاركت اجتماعي، راهكارهاي تقويت هويت و تعلق خاطر اجتماعي، ايجاد آمادگي اجتماع، تقويت ارتباطات و شبكه‌‌هاي اجتماعي، تقويت انگيزش‌‌هاي دروني فردي و افزايش اعتماد اجتماعي را به كار برد.

4فصل

1401/10/25

70822