چكيده
اين پاياننامه يك تعميم از توزيع پواسون به نام توزيع پواسون تعميم يافتهي اندازه اريب را مورد مطالعه قرار ميدهد. اين توزيع در مطالعهي دادههاي ركودي، كه هر مشاهده با احتمال خاصي ثبت شده و جزو نمونه محسوب ميشود، كاربرد دارد. برآوردهاي كلاسيك (گشتاوري، حداكثر درستنمايي) و بيزي پارامترهاي اين مدل محاسبه شده و با استفاده از روش شبيهسازي (مونت كارلو) كارايي اين روشها با توجه به ملاك ميانگين توان دوم خطاها مورد مقايسه قرار ميگيرند. نشان داده شده است كه روشهاي بيزي نسبت به ساير روشهاي مورد بررسي از كارايي بهتري برخوردارند.
كلمات كليدي:
برآورد بيزي، برآورد حداكثر درستنمايي، برآورد گشتاوري، توزيع پواسون تعميم يافتهي اندازه اريب، شبيهسازي مونت كارلو