چكيده
تصويرپردازي يكي از مباحث اساسي زيبايي شناسي در كلام است كه از ديرباز مورد توجه اهل فن بوده است. شاعران تصوير را، جزء جدايي ناپذير در اشعار خود ميدانند و ناقدان نيز از اين ديدگاه به تحليل و بررسي آثار ادبي ميپردازند. نقد تصوير نيز در دوران معاصر مورد توجه اهل ادب قرار گرفته است. تصاوير ادبي هم در اشعار فارسي و هم اشعار كُردي زيبايي قابل وصفي را توسط شاعران، به نمايش گذاشته است. از سويي شاعران معاصر ايلامي و از ميان آنها، شاعرو ناقد اهل فن ايلامي، «حبيبالله بخشوده» را ميتوان نام برد كه هم به زبان كُردي و هم به زبان فارسي، صاحب آثار ارزشمندي هستند.
بررسي تصويرپردازي در اشعار بخشوده كه در اين پژوهش تلاش ميكنيم با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و با بررسي شش اثرشعري: «باران بر گورهاي كهنه اريب ميبارد»، «مديترانه»، «صداي آبرنگها»، «چيزي شبيه ابر»، «دخترم باران» و مجموعه شعر كُردي«كهپوو» از آثار اين شاعر، به نمونه هاي تصاوير ادبي دست يابيم. لذا پس از استخراج تصاوير استعاره، كنايه، تشبيه، تمثيل و سمبل در اشعار برگزيده از آثار بخشوده، از جداول و نمودارها استفاده كرديم تا خواننده ديدي آماري نيز بهدست آورد.
