37پ

I llegal incomes from the perspective of Imami jurisprudence with emphasis on the view of Sheikh Ansari

كارشناسي ارشد

رشته الهيات (M.A) گرايش فقه و مباني حقوق اسلامي

دانشگاه پيام نور مركز يزد

1399

1401/02/06

بسيار خوب

1-63ص

كوچك يزدي، محمد جواد

67-69

: income, haram, Imami jurisprudence, theories of Sheikh Ansari

پيام نور مركز يزد

درآمد عبارتست از، سود و بهره اي كه از كار و تجارت يا ملك داري و زراعت به دست آيد، در فقه اماميه درآمد به مشروع و نامشروع تقسيم ميشود.در آمد نامشروع يعني كسب مال از راه هايي غير شرعي و حرام. مواردي چون ،رشوه، كم فروشي، رباخواري، تجارت چيزي كه در شرع، عين نجس به شمار مي‌آيد؛ تجارت چيزي كه استفاده حرام از آن قصد شده است، تجارت با عمل حرام؛ مانند نوشتن كتاب‌هاي گمراه‌كننده، جادوگري و قمار؛ مصاديق در آمد نامشروع از ديدگاه فقه اماميه است. معيار در آمد نامشروع از ديدگاه فقه اماميه «أكل مال به باطل» است. اين پژوهش با اين هدف نگاشته شده تا با تبيين درآمدهاي حرام و مصاديق آن از چهره زشت حرامخواري پرده بردارد. فقهاي اماميه با توجه به رسالتي كه دارند با استناد به ادله اجتهادي مصاديق در آمدهاي حرام از قبيل كسب درآمد راه رشوه، سرقت، ربا، غنا، سحر، بيع اعيان نجس و... را استخراج كرده اند. پژوهش حاضر بررسي در آمدهاي حرام در فقه اماميه و با توجه به نظرات ارزشمند شيخ انصاري(ره) ميباشد.

فصل1: كليات تحقيق فصل2: مباني نظري وپيشينه تحقيق فصل3: روش تحقيق فصل4: تجزيه و تحليل دادهها فصل5: نتيجه گيري و پيشنهادهاي تحقيق

1401/09/30

70558