24پ

Civil liability for transmission of coronavirus

كارشناسي ارشد

رشته الهيات و معارف اسلامي (M.A) گرايش: فقه و مباني حقوق اسلامي

دانشگاه پيام نور مركز يزد

1397

1400/10/14

خوب

1-67ص

فلاح، محمدحسين

74-77ص

civil liability, coronavirus, compensation, moral damages, disease transmission, fault theory, no harm.

پيام نور مركز يزد

«ويروس همه گير كرونا» در سال اخير يكي از بحران هاي رو به گسترش در دنيا و از جمله كشور ما به شمار مي رود. از جمله مسائل مهم در اين زمينه مسئوليت مدني ناشي از انتقال اين بيماري است. هدف از انجام پژوهش حاضر، مسئوليت مدني ناشي از انتقال ويروس همه گير كرونا است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي از نوع كتابخانه اي است. مهمترين دستاورهاي پژوهش عبارتند از: انتقال دادن ويروس همه گير كرونا به ديگران قطعاً با وقوع خسارت و ورود ضرر به آنها همراه خواهد بود. از اين رو با تحقق اركان سه گانه فعل يا عامل زيانبار (عامل انتقال ويروس همه گير كرونا)، وجود ضرر و رابطه عليت بين آنها (فعل و ضرر)، مسووليت مدني ناشي از انتقال ويروس همه گير كرونا، هر شرط، سبب يا علتي است كه بتوان انتقال ويروس همه گير كرونا را به آن منتسب نمود. از ديگر قوانين موضوعه كه در اين‌باره قابل استناد باشد، قانون مسؤوليت مدني است كه بر اساس ماده يك آن، «هركس به علت بي‌احتياطي به جان يا سلامتي افراد خسارتي وارد كند كه موجب ضرر مادي يا معنوي او شود، مسؤول جبران خسارت ناشي از عمل خود اوست». از آن‌جا كه تماس جنسي افراد ناقل بيماري از مصاديق بارز بي‌احتياطي است، مي‌توان در اين مورد به ماده قانوني فوق استناد جسته و فرد ناقل را مسؤول خسارت‌هاي مادي و معنوي وارده بر شريك جنسي او دانست. همچنين اشخاصي كه به صورت مشروع يا نامشروع با افراد مختلف و مكرراً ارتباط جنسي برقرار مي‌سازند، حتي اگر از بيماري خويش آگاهي نداشته باشند، مشمول ماده قانوني فوق شده و ضامن جبران خسارت‌هاي مادي و معنوي وارده بر شريك جنسي خويش خواهند بود. در حقوق ايران مبناي حقوقي (عرفي) مسووليت مدني عوامل انتقال ويروس همه گير كرونا مبتني بر نظريه تقصير است. ولي درفرضي كه انتقال بيماري، توسط بيمارستان ها و مراكز درماني يا مراكزي كه وظيفه درمان و ارائه خدمات پزشكي را بر عهده دارند، صورت گرفته باشد، با توجه به اينكه بر اساس مقررات، تعهد به نتيجه دارند، مسئوليت آنها نوعي است. مبناي فقهي مسووليت مدني عوامل انتقال بيماري اي خطرناك مبتني بر قاعده لاضرر مي باشد. قلمرو مسئوليت مدني عوامل ويروس همه گير كرونا تا جايي است كه خسارات به آن عوامل قابل انتساب باشند. در حقوق ايران، عوامل انتقال ويروس همه گير كرونا ملزم به جبران خسارات مادي وارده و منافع ممكن الحصول از دست رفته مي باشند. اما، در خصوص قابل مطالبه بودن خسارت معنوي ترديدي وجود ندارد، بلكه در حرمت ايراد خسارت معنوي به ديگران و لزوم جبران آن به دليل حديت لاضرر و لاضرار جاي ترديد نيست.

فصل1: كليات تحقيق فصل2: مباني نظري وپيشينه تحقيق فصل3: روش تحقيق فصل4: تجزيه و تحليل دادهها فصل5: نتيجه گيري و پيشنهادهاي تحقيق

1401/09/29

70537