BF mah / 318

The mediating role of social adjustment in the relationship between academic self-concept and school escape among the first high school students, District 1 of Tabriz

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1401

1401/6/21

خوب

98 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده: هدف اين تحقيق بررسي نقش واسطه‌اي سازش يافتگي اجتماعي در رابطه‌ي بين خودپنداشت تحصيلي و مدرسه گريزي در بين دانش آموزان متوسطه اول، منطقه 1 شهر تبريز بود. روش تحقيق زمينه يابي و همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش را 35580 نفر از دانش آموزان متوسطه اول، منطقه 1 شهر تبريز تشكيل مي دادند كه درسال تحصيلي 1401-1400 مشغول به تحصيل بودند كه از ميان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و با استفاده از فرمول كوكران با سطح اطمينان 95 درصد تعداد 380 نفر به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در تحقيق حاضر روش گرد آوري اطلاعات اسنادي، كتابخانه اي و روش ميداني بود. براي گردآوري داده ها از سه پرسش نامه استفاده شد. پرسشنامه استاندارد سازش يافتگي اجتماعي، سينها و سينگ (1993)، پرسشنامه خودپنداشت تحصيلي، يس يسن چين (2004)، پرسشنامه مدرسه گريزي، وظيفه دان (1398). جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش معادلات ساختاري (SEM) با رويكرد حداقل مربعات جزئي و نرم افزار smartpls3 استفاده شده است. با توجه به يافته هاي تحقيق اين نتيجه حاصل شد كه رابطه بين متغيرها از طريق سازش يافتگي اجتماعي، با سطح معناداري كمتر از 5/0و عدد معناداري يا t-value بيشتر از 96/1 پذيرفته شده و مي توان با 95 درصد اطمينان تاثير مثبت فرضيه هاي ذكر شده را معناداردانسته و پذيرفت لذا نتيجه ميتوان گرفت كه سازش يافتگي اجتماعي برخودپنداشت تحصيلي و مدرسه گريزي تأثير مثبت و معناداري دارد.خودپنداشت تحصيلي بر مدرسه گريزي از طريق سازش يافتگي اجتماعي به طور مستقيم اثر مثبت و معناداري دارد. با توجه به اين نتايج مي توان گفت متغير سازش يافتگي اجتماعي به عنوان متغير ميانجي توانسته است در اين پژوهش نقش متغير ميانجي را به خوبي بازي نمايد كلمات كليدي: سازش يافتگي اجتماعي، خودپنداشت تحصيلي، مدرسه گريزي.

1401/9/27

مينو عظيمي

70500