HB mah / 313

Investigating the views of two ethnic groups (Kurds and Turks) on increasing childbearing and related population policies in Takab city in2021

كارشناسي ارشد

جمعيت شناسي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1398-1401

1401/6/19

خوب

107 ص.

لطيف پرتوي

شورش آك

چكيده: ايران به عنوان جامعه اي مي باشد كه از تنوع قوميتي زيادي برخوردار بوده كه در اين پژوهش به صورت توصيفي تحليلي به بررسي تاثير قوميت بر روي انگيزه هاي فرزندآوري و سياست هاي مشوق باروري در بين زنان كرد و ترك در شهر تكاب پرداخته شد. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش متشكل از زنان متاهل باردار در سنين بارداري در سطح شهر تكاب (15-49)، از بين دو قوم كرد و ترك بودند. با مراجعه به آمارهاي مربوطه، تعداد ميزان اين زنان در سال 1400، 522 نفر بوده اند. جهت تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شده است (110 نفر زنان باردار كرد و 110 نفر زنان باردار ترك به عنوان حجم نمونه انتخاب گرديده اند). از دو پرسش نامه انگيزه هاي فرزندآوري (ATFC ) و ترجيحات باروري ميلر جهت بررسي پارامترهاي ترجيحات فرزندآوري و انگيزه هاي فرزندآوري استفاده شده است. همچنين جهت بررسي شاخص قوم گرايي، از پرسشنامه ي قادرزاده و شفيعي نيا (1391) استفاده شده است. نتايج آماره هاي توصيفي نشان داده است كه در بين افراد شركت كننده، بيشتر اين افراد در محدوده ي سني 26 تا 30 سال بوده اند و بعد از آن، بيشترين افراد شركت كننده، در رده ي سني 20 تا 25 سال قرار داشته اند، بعلاوه نتايج نشان داد كه بيشتر زنان شركت كننده، خانه دار بوده و درصد كمي از آنها در بيرون از خانه مشغول به كار بوده اند، نتايج مربوط به سطح سواد در بين افراد شركت كننده نشان داد كه اكثر افراد شركت كننده سطح سواد آنها زير فوق ديپلم بوده است، همچنين نتايج مربوط به تعداد فرزند زنده به دنيا آورده نشان داد كه اكثر زنان تك فرزند يا حداكثر دو فرزند به دنيا آورده اند و با توجه به نتايج مربوط به تعدا فرزند دلخواه، مشخص گرديد كه بيشتر اين افراد خواهان يك تا دو فرزند بوده اند و درصد قابل توجهي هم هيچ فرزندي را در نظر نداشته اند؛ نتايج مربوط به ميل به فرزندآوري نشان داد، كه تفريبا 46 درصد از افراد شركت كننده ميل به فرزندآوري در آنها خيلي كم و كم بوده و حدود 54 درصد هم ميل به فرزندآوري در آنها از حد متوسط تا حد خيلي زياد بوده كه از ميان اين افراد، افراد با ميل به فرزندآوري خيلي زياد، تنها 7 درصد بوده است. نتايج مربوط به آماره هاي توصيفي نشان داد كه ديدگاه زنان اقوام ترك و كرد نسبت به سياست هاي جمعيتي متفاوت مي باشد، بدين صورت كه ميانگين نمرات زنان كرد از سياست هاي جمعيتي (04/45) و ميانگين نمرات زنان ترك از پرسشنامه سياست هاي جمعيتي (79/22) بوده است. بعلاوه نتايج نشان داده است كه بين ترجيحات فرزندآوري در بين اقوام قوم كرد و ترك تفاوت معناداري وجود دارد و ميانگين نمرات زنان ترك از پرسشنامه ترجيحات فرزندآوري (04/69) و ميانگين نمرات زنان ترك از پرسشنامه ترجيحات فرزندآوري (92/38) بوده است؛ و نتايج اين پژوهش نشان داد كه از نظر آماري تفاوت معني داري بين ديدگاه زنان ترك و كرد نسبت به انگيزه هاي فرزندآوري وجود دارد (ميانگين نمره انگيزه هاي فرزندآوري زنان كرد (برابر با 87/37 ) زنان ترك (5/18)). بررسي هاي اين پژوهش نشان داد كه بين انگيزه اي فرزندآوري و شاخص هاي قوميتي در بين اقوام كرد و ترك رابطه وجود دارد و اين رابطه هم به صورت مثبت ومعني دار مي باشد و در نهايت مشخص شد كه بين ترجيحات فرزندآوري و شاخص هاي قوميتي در بين اقوام كرد و ترك رابطه ي معني دار و مثبتي وجود دارد. بنابراين بر اساس نتايج ارائه شده در اين پژوهش، به صورت كلي مي توان گفت كه قوميت بر روي انگيزه هاي باروري، ترجيحات باروري و همچنين ديدگاه زنان نسبت به سياست هاي جمعيتي تاثير گذار مي باشد و شاخص هاي قوميتي نيز هر كدام به نحوي در اين تاثيرگذاري دخيل مي باشند. كلمات كليدي: فرزندآوري، باروري، سياست هاي كنترل جمعيتي، افزايش فرزند آوري، قوم ترك، قوم كرد.

1401/9/24

مينو عظيمي

70447