1574 9804 BP

The purity or impurity of the people of the book is an issue from the point of view of jurisprudence and law

كارشناسي ارشد

الهيات - فقه و مباني حقوق اسلامي

مركز ساري

1398

98/04/18

نمره 17/5

76 ص.

حسن مبيني

عباس حاجيها

70-74

people of the book Purity , impurity , Shia jurists , Jurisprudence , followers of divine religions

مسئلۀ طهارت و نجاست اهل كتاب به دليل ضرورت معاشرت مسلمانان با ايشان اهميت دارد. با اينكه مشهور نزد فقهاي شيعه، نجاست اهل كتاب است، بسياري از متاخران و متقدمان فقهاي شيعه اهل كتاب را پاك مي دانند و به جز اندكي از علماي اهل سنت، به طهارت اهل كتاب حكم داده اند. آن دسته از فقهايي كه به طهارت اهل كتاب فتوا داده اند، به اصل طهارت و برائت و ناكافي بودن ادلۀ قائلان به نجاست تمسك جسته اند و فقهايي كه فتوي به نجاست اهل كتاب داده اند، به برخي ديگر از آيات و روايات متمسك شده اند و حتي برخي ادعاي اجماع كرده اند. مقصود از اهل كتاب كساني هستند كه حقيقتاً داراي كتاب الهي هستند، تبادر اوليه از خطاب اهل كتاب در قرآن متوجه يهود و نصارا مي گردد؛ زيرا آنان قبل از اسلام و در زمان بعثت پيامبر اسلام )ص( در مناطق مختلف حضور داشته و عقايد خويش را ترويج مي كردند؛ اما مجوسيان در آن زمان بسيار اندك بودند. بيشتر فقهاي اهل سنت به قرآن استناد كرده اند، ذبايح اهل كتاب را نيز حلال دانسته اند. همچنين با فرض عدم وجود دليل لفظي، بر اساس قاعده اصالت طهارت نيز مي توان اهل كتاب را پاك دانست. در مقابل، فقهايي كه اهل كتاب را نجس مي دانند، به آيه اي از قرآن استناد مي كنند كه نزديك شدن مشركان » نجس « به مسجدالحرام را حرام مي داند؛ در حالي كه در زمان نزول اين آيه، حقيقت شرعيه براي لفظ وجود نداشته، و مراد از آن در اين آيه، پليدي معنوي خواهد بود.. اجماع فقها بر نجاست اهل كتاب نيز در همه اعصار حاصل نبوده، و اجماع موجود نيز مدركي است و حجيت ندارد. بدين ترتيب، نمي توان اهل كتاب را نجس دانست، و طهارت آن ها احراز مي گردد.

1401/09/23

عاليه اسماعيلي

70443