422

Investigating the use of »sensation« in poems »Hoshang Irani« and »Nusrat Rahmani«

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور مركز كرمان

1401

1401/06/14

بسيارخوب

76ص

عسكري،فاطمه

معين الديني،فاطمه

74-76ص

پيام نور مركز كرمان

حس‌آميزي يكي از صور خيال است كه سابقه كاربرد طولاني در اد بيات فارسي دارد و در اشهار شاعران گذشته نيز وجود دارد؛اما رواج و نامگذاري آن به دوره معاصر برمي‌گردد.اين صنعت كه گاهي در حوزه دستگاه بلاغي و گاهي در حوزه مسائل دستوري و زباني جاي مي‌گيرد،يكي از عوامل مهم توجه برانگيزي و آشنايي‌زدايي در شعر به حساب مي‌آيد.هوشنگ ايراني و نصرت رحماني از شاعران تاثيرگذار و نوپرداز دوره معاصر هستند.دراين پژوهش كه باهدف شناخت و تبيين اشعار شاعران مورد مطالعه صورت گرفته،تلاش شده تا با شيوه توصيفي-تحليلي آثار اين دو شاعر ازجهت كاربرد حس‌آميزي موردبررسي قرارگيرد و بدينجهت حس‌آميزي در سه شكل بلاغي،دستوري و تركيب حواس در اشعار اين شاعران بررسي گرديد.نتيجه اين بررسي نشان داد كه هوشنگ ايراني نسبت به نصرت رحماني بيشتر از حس‌آميزي بهره برده است و بسامد استفاده از حس‌آميزي در اشعار هوشنگ ايراني بيشتر است؛ ضمن اينكه ساختار و كاركرد حس‌آميزي در اشعار هر دو شاعر از تنوع بالايي برخوردار مي‌باشد.

1401/09/21

70393