پ.ت.2655

The Effect of a Course of Aerobic Exercise on Depressive Behavior and Brain-Derived Neurogenesis Factor (BDNF) in The Hippocampus and Perfrontal Cortex of Rats with Alzheimer's

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي ورزشي كاربردي

پيام نور كرج

1400

1400/11/18

عالي

76ص.

نقيبي، سعيد

ترابي، فرناز

70-75

A Course of Aerobic Exercise , Brain-Derived Neurogenic Factor (BDNF) , Rats With Alzheimer's

پ استاد راهنما مركز كرج

هدف: بيماري آلزايمر يك اختلال مغزي پيش رونده مي¬باشد. به طور كلي هدف از انجام پژوهش حاضر، تاثير يك دوره تمرين هوازي بر رفتار افسردگي و فاكتور نورون‌زايي مشتق‌ شده از مغز (BDNF) در ناحيه هيپوكامپ و پرفرونتال كورتكس رت¬هاي مبتلا به آلزايمر بود. روش‌شناسي پژوهش: بدين منظور، چهل سر رت ماده با سن تقريبي 80 روز از انستيتو پاستور ايران تهيه و در شرايط نوري مناسب در دماي 1±23 درجه سانتيگراد نگهداري و آب و غذاي كافي در اختيار آنها قرار داده شد. پس از دو هفته سازگاري با محيط، به چهار گروه 10 تايي تقسيم و نگهداري شد تا تغييرات مد نظر در آنها بررسي شد. ابتدا حيوانات به مدت 9 هفته تحت ورزش تردميل قرار گرفتند تا اينكه مبتلا به آلزايمر شوند سپس حيوانات مجددا در معرض ورزش تردميل به مدت 3 هفته قرار مي¬گيرند و سطح رفتارهاي مرتبط با افسردگي در آنها مورد سنجش قرار گرفت. چهار گروه 10 تايي بشرح زير در اين مطالعه وجود دارد: گروه اول: حيوانات ورزش نمي-كنند و سالين دريافت مي¬كنند (Water). گروه دوم: حيوانات ورزش مي¬كنند و سالين دريافت مي-كنند (Water-Treadmill). گروه سوم: حيوانات ورزش نمي¬كنند و STZ دريافت مي¬كنند (STZ). گروه چهارم: حيوانات ورزش مي¬كنند و STZ دريافت مي¬كنند (STZ- Treadmill). گروه¬هاي تمريني به مدت 12 هفته و 5 روز در هفته به انجام تمرينات ورزشي پرداختند. در انتهاي هفته 8 رت¬ها توسط "موسسه اختلالات شناختي و رفتاري سالاري" به روش تزريق استرپتوزوسين (STZ) به آلزايمر مبتلا شدند. از تست رفتاري آزمون تغذيه سركوب شده جديد (SPT)، 5 روز پس از القا آلزايمر و آزمون تعليق دم (FST)، روز 20 پس از القا آلزايمر مورد ارزيابي قرار گرفتند. پس از تكميل تست¬هاي رفتاري، رت¬ها توسط كتامين(50 mg/kg) و زايلازين (5 mg/kg) بيهوشي عميق داده شدند سپس عمل پرفيوژن به منظور خارج سازي خون از مغز صورت گرفت و پس از آن حيوان مي¬ميرد، سپس مغز استخراج نواحي هيپوكامپ و پرفرونتال جداسازي مي¬شدند. تمام مراحل سنجش فاكتور نورون‌زايي مشتق‌ شده از مغز (BDNF) بر اساس روش كار موجود در كيت شركت (ABCAM Co) با استفاده از تكنيك الايزا انجام شد. از روش آماري آناليز واريانس يك طرفه با آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. كليه آزمون¬هاي آماري در سطح معني¬داري 05/0 > P و توسط نرم¬افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. يافته‌ها: يك دوره تمرينات هوازي بر فاكتور نورون‌زايي مشتق‌ شده از مغز (BDNF) در ناحيه هيپوكامپ رت¬هاي مبتلا به آلزايمر تاثير معناداري داشت (001/0=P). بطوري كه ميانگين تغييرات BDNF در گروه Water- Treadmill بيشترين افزايش داشت، علاوه بر اين در گروه STZ- Treadmill در مقايسه با گروه STZ نيز ميانگين تغييرات BDNF افزايش معناداري داشت (05/0 >P). اما در رابطه با تغييرات BDNF در ناحيه پرفرونتال كورتكس رت¬هاي مبتلا به آلزايمر تاثير معناداري نداشت (96/0=P). در رابطه با تست¬هاي رفتاري، متعاقب اجراي يك دوره تمرينات هوازي نتايج آزمون تغذيه سركوب شده جديد (SPT) در رت هاي مبتلا به آلزايمر تاثير معناداري داشت (001/0=P). بطوري كه ميانگين امتياز SPT در گروه Water- Treadmill بيشترين افزايش و در گروه STZ كمترين امتياز داشت. يك دوره تمرينات هوازي بر نتايج آزمون تعليق دم (FST) در رت¬هاي مبتلا به آلزايمر تاثير دارد (001/0=P). ميانگين امتياز FST در گروه Water- Treadmill كمترين افزايش و در گروه STZ بيشترين امتياز داشت (05/0 >P). نتيجه‌گيري: به نظر مي¬رسد تمرينات هوازي مي تواند BDNF را در هيپوكامپ افزايش دهد هرچند در بخش پرفرونتال كورتكس تاثير معناداري نداشت. اين رويدادها براي تنظيم سيگنال دهي، با مزاياي بالقوه براي انعطاف پذيري عصبي مهم به نظر مي¬رسند. بر اساس اثرات متعدد BDNF در مغز، به نظر مي¬رسد حفظ سطوح آن در محدوده هموستاتيك بسيار مهم باشد.

70248