472

The effect of time management on faculty self-efficacy (Case Study: Payame Noor University of West Azerbaijan Province)

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

دانشگاه پيام نور مركز خوي

98-99

زمستان 98

دكتر زهرا فروتني

دكتر عطيه بحراني

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير مديريت زمان بر خودكارآمدي اعضاي هيئت علمي دانشگاه پيام نور استان آذربايجان غربي مي‌باشد. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش شامل اعضاي هيئت علمي دانشگاه پيام نور استان آذربايجان غربي مي باشد . كه شامل 165 نفر مي باشد. حجم نمونه در اين پژوهش با توجه به جدول مورگان 115 نفر انتخاب شد. كه با توجه به اينكه امكان داشت تعدادي از پرسشنامه ها پاسخ داده نشوند 120 نفر انتخاب شد. اين تحقيق بر اساس روش تحقيق از نوع تحقيقات همبستگي است و داده هاي آن به روش ميداني جمع آوري شده است.. آزمودني‌ها پرسشنامه مديريت زمان مكِن و همكاران (1990) و همچنين پرسشنامه خودكارآمدي عمومي(GSES) شرر و همكاران (1982) را تكميل كردند. روايي و پايايي پرسشنامه ها در سطح مطلوبي قرار دارد. پس از تكميل پرسشنامه در تحليل استنباطي داده‌ها جهت تعيين ثبات دروني ابزار از آزمون KMO و كرويت بارتلت براي مناسب بودن حجم نمونه و درست بودن تفكيك عامل‌ها و براي تعيين ارتباط علي بين متغيرها از روش مدل معادلات ساختاري استفاده شد. كليه محاسبات آماري اين پژوهش با استفاده از نرم‌افزارهاي آماري SPSS23 و تحليل‌هاي مربوط به مدل‌يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Amos23 انجام گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه اثر مديريت زمان بر خودكارآمدي با ضريب مسير 161/1 در سطح اطمينان 95/0 معني‌دار است و فرضيه تحقيق مورد تائيد مي‌باشد. واژگان كليدي : مديريت زمان، خودكارآمدي ، دانشگاه پيام نور استان آذربايجان غربي

70223