LP 63

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

1400

كسايي، كامران

قانوني،حميدرضا

نوگرايي كه آن را به نام هاي تجدد يا مدرنيسم مي شناسيم به معني گرايش به رفتارها و پديده هاي فرهنگي جديد و همزمانِ آن كنار گذاشتن يا كمرنگ كردن برخي از سنت هاي قديمي است. اين تفكر در برهه اي از تاريخ ايران باعث يك تغيير اجتماعي و سياسي و فرهنگي شده است كه به انقلاب مشروطه معروف است. هدف از اين تحقيق شناخت اين واقعيت است كه اثر متقابل مدرنيته يا همان تجدد در شعر شاعران مشروطه چگونه بوده است.به همين دليل در شروع به شناخت مدرنيته و اصولي كه در آن نهفته است ، پرداخته وسپس به تعريف مشروطه و عواملي كه زمينه ساز اين اتفاق بوده اند، اشاره شده است. عوامل مشروطه با ديدگاههاي متفاوت به شكل و فرم هاي متفاوت معرفي شده اند. مثلاً اسباب و علل عيني و ذهني كه با توجه به اين دسته بندي هر كدام شامل گروهي از عوامل مي شوند. در ديدگاه ديگر اين عوامل به شكل يك سلسله علت پشت سر هم قرار مي گيرند و به يك نتيجه ي نهايي مي رسد و آن ايجاد و پذيرش تحولي در سبك شعر ايران است به نام شعر نو. آنچه مسلم است هر تغيير در جامعه مخالفان خود را داردو مشروطه نيز در اين موضوع استثنا نبوده است كه در اين تحقيق مختصري به اين موارد هم پرداخته ام. با اين بررسي ها و ارائه مجموعه اي از تعاريف مربوط به مدرنيته به مطالعه آثار شعري ملك الشعراي بهار ، فرخي يزدي، ايرج ميرزا و ميرزاده ي عشقي پرداخته ، تا مشخص شود كه ميزان تأثير پذيري هر كدام از شاعران آن عصر از انقلاب مشروطه در چه حد و چگونه بوده است و هر كدام به چه موضوعي از موضوعات مدرنيته و مشروطه پرداخته اند. در فصل نتيجه گيري با يك جمع بندي مشخص مي شود كه شاعران نيز مانند ديگر رهبران مشروطه نقش خود را به عنوان پيشوايان فرهنگي در جامعه به خوبي انجام داده اند كه با توجه به شرايط فكري و فرهنگي هر كدام ، نقش و نگرش و سرانجام هر كدام در اين مسير متفاوت بوده است . اما نقش مشترك و مشخص آنها تغيير وسعت ديدگاه وطن پرستي بوده است . افق ديدگاه وطن ، از شهر ، روستا و قوميت خودم به كشورم ايران يعني به يك مليت تبديل شده است. روش كار در اين پروژه به صورت تحقيق نظري و با اجراي روش توصيفي تحليلي بر پايه مطالعات كتابخانه اي صورت گرفته است.

1401/09/07

70161