RA 60

Determining the share of predicting adolescents' sense of social adequacy based on self-disclosure of interpersonal dependence mediated by membership in virtual social networks

كارشناسي ارشد

روانشناسي

دانشگاه پيام نور نجف آباد

1399

99/06/30

122ص

حميد كاظمي

مريم قرباني

اين پژوهش با هدف بررسي تعيين سهم پيش بيني احساس كفايت اجتماعي نوجوانان بر اساس خود افشاسازي وابستگي بين فردي با ميانجيگري عضويت در شبكه هاي اجتماعي مجازي در بين دانش آموزان هنرستان طالقاني شهر نجف آباد تدوين شده است . پژوهش حاضر از نوع توصيفي _ همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر پايه يازدهم هنرستان طالقاني شهر نجف آباد مي باشد. حجم نمونه شامل 80 نفر دانش آموزان بوده كه با روش نمونه گيري تصادفي و از طريق فرمول كوكران از ميان جامعه آماري انتخاب شده اند. و از ابزار پرسشنامه هاي استاندارد كفايت اجتماعي فلنر و همكاران ،وابستگي بين فردي هيرشفيلد و همكاران ، خود افشاسازي كان و هسلينگ ، شبكه هاي اجتماعي مجازي مجردي و همكاران استفاده شد. به منظور تحليل داده هاي آزمون هاي ميانگين و انحراف معيار، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته ها نشان داد كه براي متغير خودافشاسازي (284/0) در سطح خطاي بزرگتر از 05/0 معني دار نيست. بنابراين مي توان گفت كه متغير خودافشاسازي پيش بيني كننده خوبي براي احساس كفايت اجتماعي نوجوان نيست. اما با توجه به اينكه ضريب رگرسيوني استاندارد شده برايمتغير وابستگي بين فردي (091/0-) در سطح خطاي كوچك تر از 05/0 معني دار بوده است، مي توان گفت كه متغير وابستگي بين فردي پيش بيني كننده خوبي براي احساس كفايت اجتماعي نوجوان بوده است، همچنين بين دومتغير عضويت در شبكه هاي مجازي و كفايت اجتماعي(260/0) = p كه بزرگتر از 05/0 مي باشد، در خصوص رابطه دو متغير، با اطمينان 95 درصد و سطح خطاي5% مي‌توان گفت كه رابطه آماري معني ‌داري بين اين دو متغير وجود ندارد. در نتيجه مي توان بيان كرد كه خودافشاسازي و وابستگي بين فردي نوجوانان با ميانجيگري عضويت آنها در شبكه هاي اجماعي مجازي، پيش بيني كننده احساس كفايت اجتماعي آنها نيست.

1400/08/25

سميه طاهري

69993