اين مطالعه با هدف بررسي اثربخشي درمان هيجان مدار بر تعارض زناشويي و الگوهاي ارتباطي در معلمان مبتلا به افسردگي صورت گرفت. در اين مطالعه نيمه آزمايشي با پيشآزمون-پسآزمون و گروه كنترل جامعه آماري شامل تمامي معلمان افسرده زن شهر كاشمر ميشد كه به مركز مشاوره فرهنگيان مراجعه ميكردند. از ميان اين افراد تعداد 40 نفر كه شرايط ورورد به مطالعه را داشتند به روش در دسترس انتخاب شدند. شركتكنندگان به روش تصادفي ساده در دو گروه 20 نفره جايگزين شدند. گروه مداخله جلسات درمان مبتني بر هيجان را دريافت كرد. گروه كنترل در اين بازه زماني هيچ مداخلهاي دريافت نكرد. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله با پرسشنامههاي الگوهاي ارتباطي و تعارض زناشويي ارزيابي شدند. در نهايت تعداد 16 نفر در گروه مداخله و 15 نفر در گروه كنترل باقي ماندند. داده ها در نرم افزار آماري با روش كوواريانس يك راهه تحليل شدند. يافته ها نشان داد الگوهاي ارتباطي (الگوهاي ارتباطي ارتباط توقع / كنارهگيري، الگوي ارتباط سازنده و ارتباط اجتناب متقابل) در گروه درمان هيجان مدار نسبت به قبل از مداخله در مقايسه با گروه كنترل به طور معناداري بهبود يافته است (0.001
تاريخ نمايه سازي
1401/09/01
نام نمايه ساز
تهران جنوب
شماره ركورد
69925
لينک به اين مدرک :
