4225پ

Predicting the tendency to delinquency based on parenting styles and coping strategies with adolescents in Hamadan

كارشناسي ارشد

روان شناسي مثبت گرا

دانشگاه پيام نور همدان

1401

1401/04/15

عالي

93ص.

روشن ، مريم

73-80

Delinquency , Parenting Practices , Coping Strategies

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني گرايش به بزهكاري بر اساس شيوه هاي فرزند پروري و راهبردهاي مقابله با استرس نوجوانان شهر همدان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر زمان يك پژوهش مقطعي، از لحاظ نوع داده‌ها كمّي و از نظر روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري را همه نوجوانان رده سني 15 تا 18 سال شهر همدان تشكيل داد. روش نمونه گيري در دسترس است. نمونه آماري بر اساس فرمول فيدل و تاباچنيگ (2007) 106 نفر، كه به لحاظ احتياط اين تعداد به 120 نفر افزايش يافت. ابزار پژوهش شامل سه مقياس استاندارد گرايش به بزهكاري فضلي (1389)، شيوه هاي فرزند پروري بامريند (1991) و راهبردهاي مقابله اي بلينگز و موس (1984) بود. براي آزمون فرضيه هاي پژوهش از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون به روش همزمان استفاده شد. نتايج نشان داد راهبرد حل مسأله و شيوه هاي فرزندپروري پيش بيني كننده معنادار گرايش مثبت به بزهكاري نيست. بين نگرش مثبت به بزهكاري با شيوه هاي فرزندپروري رابطه منفي معناداري وجود ندارد. بين نگرش منفي به بزهكاري و شيوه اقتدار منطقي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين بين نگرش منفي به بزهكاري و شيوه فرزندپروري آزادگذار رابطه منفي و معناداري وجود دارد. اين نتيجه نشان مي دهد كه در نوجواناني كه با سبك اقتدار منطقي پرورش يافتند نگرش به بزهكاري منفي با افزايش ميانگين بيشتر مي شود و در نوجواناني كه با سبك آزادگذار پرورش يافتند ميانگين بزهكاري منفي كاهش مي يابد. بين نگرش مثبت به بزهكاري با راهبرد مقابله اي مسأله مدار و هيجان مدار رابطه منفي معناداري وجود ندارد. بين نگرش منفي به بزهكاري با راهبرد مقابله اي مسأله مدار و هيجان مدار رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.

1401/08/28

69793