PIR 293

Techniques of Satiring in "Stories of Amir Ali" by Amir Ali Nabaviyan

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي گرايش ادبيات كودك و نوجوان

پيام نور رشت

1401/04/15

147ص.

درجه ارزشيابي: بسيارخوب

پروين تاج بخش

يوسف اسماعيل زاده

Comedy , comic theories , Techniques of satiring , stories of amir ali , amir ali Nabaviyan

تاج بخش،پروين،راهنما , اسماعي زاده،يوسف،مشاور

طنزپردازي در ادبيات داستاني روشي است كه در آن با استفاده از خنده، مخاطب به تفكر و انديشه واداشته مي‌شود. همچنين طنزپردازي ابزاري سودمند به منظور اصلاحات اجتماعي و تأثيرگذاري فردي است. زيرا با تذكر طنزپرداز و جلب توجه مخاطب به موضوع، امكان اصلاح و رفع معايب فراهم مي‌شود. اين پژوهش با روشي توصيفي-تحليلي به بررسي شگردهاي طنزپردازي در مجموعه داستان «قصه‌هاي اميرعلي» اثر اميرعلي نبويان پرداخته است. نتايج پژوهش نشان داده است كه نبويان در آثار خود از شيوه‌هاي طنزپردازي متنوعي شامل تكنيك‌هاي كاربرد زبان، تكنيك‌هاي مبتني‌بر محتواي زبان و تكنيك‌هاي موقعيت محور، شخصيت‌محور و تخيل‌محور استفاده كرده است كه در اين ميان شگردهاي طعنه، كنايه، اغراق و بزرگ‌نمايي، تلميح، تحقير و كوچك‌نمايي، تهكم و آيروني كلامي، بازي‌هاي كلامي، تشبيه مضحك و طنز رياضي و فيزيك بيشترين نمود را داشته‌اند. نبويان در آثار خود به بيان موضوعات اجتماعي، اخلاقي، تربيتي پرداخته است. داستان‌ها داراي مضامين اخلاقي در مورد نكوهش برخي ويژگي‌هاي اخلاقي نظير چشم و هم‌چشمي، تمسخر ديگران و تقلب؛ ستايش برخي ويژگي‌هاي اخلاقي نظير امانت‌داري و كمك‌رساني؛ مضامين اجتماعي نظير تضاد طبقاتي، فقر، مشكلات فرهنگي و سينما؛ و موضوعات متفرقه‌اي نظير علاقه به فوتبال، ترس، تنبلي و... هستند. نبويان براي ايجاد فضاي طنزآميز در داستان‌ها كوشيده است تا از حقايق موجود در بطن جامعه بهره ببرد؛ از اين‌رو با استفاده از فضايي ملموس و ساده، مفاهيم و موضوعاتي آشنا را به ذهن مخاطب منتقل مي‌شود. نويسنده در اين روش عناصر زندگي عاميانه را مطرح مي‌كند و نزديكي حوادث به تجربيات و وقايع زندگي عادي بر باورپذيري و لذت‌بخش بودن عنصر طنز داستان‌ها مي‌افزايد.

1401/08/23

منتخبي

69686