24718پ

Spatial analysis of livability indicators in the 16th district of Tehran

كارشناسي ارشد

جغرافياي آمايش شهري

دانشگاه پيام نور مركز تهران

1399-140

1401/07/18

خوب

92ص

نصيري،علي

مرصوصي ،نفيسه

89-92ص

. Urban planning, indicators

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

زيست پذيري مفهومي است كه از قرن بيستم مورد توجه قرار گرفت در واقع به دنبال پيدايش معضلات شهرهاي صنعتي راهكارهايي براي حل اين معضلات مطرح شد از آن ميان مي توان به بنيان هاي نظري شهرهاي هوشمند ، شهر پايدار و مفاهيمي چون زيست پذيري اشاره كرد.در اين ميان زيست پذيري كه موضع اصلي اين پژوهش مي باشد به دنبال حفظ ساختاري هاي اجتماعي اقتصادي و زيست محيطي فضاي زيست انسان به صورت توامان مي باشد . بنابر اين ضرورت است كه بسياري از كشورهاي اين مفهوم و اصول ساختاري آن را سر لوحه برنامه ريزي شهري خود قرار دهند از جمله در كشورما با توجه به نبود ساختارهاي مناسب زيستي اجتماعي اقتصادي و بر هم ريختگي فضايي- مكاني به نظر مي رسد توجه به اين مفهوم و شاخص هاي آن از ضرورت هاي تام برنامه ريزي كشور باشد . اين مطالعه با اين هدف با توجه به ساختارهاي تعريف شده در فصول خود با روش توصيفي تحليلي و كاربست تكنيك ahp فازي سعي داشته كه مبناي زيست پذيري منطقه 16 تهران را شناسايي و ارزيابي و رتبه بندي نمايد . در اين رتبه بندي كه به روش استخراج مطالب از منابع كتابخانه اي و اسناد رسمي مركز آمار ايران صورت پذيرفت چنين نتيجه شد كه منطقه 16 تهران به لحاظ زيست پذيري در جايگاه نامناسبي قرار دارد در اين ميان ناحيه يك از اين منطقه در وضعيت نامناسب تري قرا داشته است لازم به ذكر است اين محدوده در دو فاكتور اجتماعي و اقتصادي از وضعيت مطلوب خود فاصله بيشتري داشته است .

1401/08/22

تهران جنوب

69672