1401 الف2الف5 0106پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش: عمومي

آمل

1399-1401

1401/06/21

بسيارخوب

123ص.

حبيب الله نادري حيدري

انسيه بابايي

چكيده: هدف پژوهش حاضر بررسي و تعيين اثربخشي درمان شناختي-رفتاري بر سرزندگي تحصيلي، خودكارآمدي و آميختگي شناختي دانشجويان دختر دانشگاه پيام نور تهران در سال 1401 بود. با توجه به گردآوري داده ها تحقيق حاضر از نوع تحقيق شبه آزمايشي از نوع پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري مورد نظر شامل كليه دانشجويان دختر دانشگاه پيام نور تهران بود. از بين جامعه پژوهش، تعداد 36 نفر از افرادي كه معيارهاي ورود به پژوهش را داشته اند، انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل ( هر كدام 18 نفر) گمارده شدند. به منظور جمع آوري داده ها، در اين پژوهش از پرسشنامه سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش (2006)، خودكارآمدي عمومي سرر و همكاران (1982) و آميختگي شناختي گيلاندر و همكاران (2010) استفاده گرديد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه اختلاف معناداري بين ميانگين نمرات سرزندگي تحصيلي، خودكارآمدي و آميختگي شناختي در گروه ( آزمايش و كنترل ) در پس آزمون وجود دارد. اين امر نشان مي دهد كه ميانگين نمرات سرزندگي تحصيلي (81/96 = )31،1)F ، 001/0= P )، خودكارآمدي (70/478 = )29،3)F ، 001/0= P )و آميختگي شناختي (67/352 = )17،1)F ، 001/0= P )در گروه آزمايش بهتر از عملكرد گروه كنترل بوده است (0.05>p). بنابراين نتيجه گيري مي شود كه درمان شناختي-رفتاري بر افزايش سرزندگي تحصيلي و خودكارآمدي و كاهش آميختگي شناختي دانشجويان تاثير دارد. پيشنهاد مي شود به منظور افزايش سرزندگي تحصيلي و خودكارآمدي و همچنين كاهش آميختگي شناختي در جامعه هاي مختلف با حجم نمونه متعدد از اين روش درماني استفاده شود.

1401/08/17

اشرف عبداله زادگان

69529