چكيده
خاك مهمترين و با ارزان ترين نهاده در توليد محصولات كشاورزي است. اما بر اساس اطلاعات
جهاني اين نهاده به دليل محدود بودن خاك امكان توسعه بيشتر كشت محصولات كشاورزي وجود
ندارد. پس يكي از چالش هاي اساسي در حوزه كشاورزي محدود بودن نهاده خاك است كه بايد
به طور جد مورد توجه قرار گيرد.
تخريب و فرسايش خاك باعث كاهش رطوبت خاك و توانايي آن در ذخيره آب مي گردد. يكي
از عوامل اصلي تخريب و از بين رفتن خاك عمليات خاك ورزي براي كشت محصولات كشاورزي
است. در كشور ما به دليل اين كه در عمليات كشاورزي بيشتر از خاك ورزي مرسوم يا همان سنتي
استفاده مي كنند، كمبود منابع خاك براي توليد محصولات بيشتر از ساير كشورها احساس مي گردد.
خاك ورزي حفاظتي مي تواند يكي از گزينه هاي حل اين مشكل باشد. هدف ما در اين پژوهش تاثير
خاك ورزي حفاظتي بر روي ذخيره رطوبت خاك و در نتيجه افزايش بهره وري محصولات كشاورزي
است. آزمايش ها در شهرستان ديواندره از توابع استان كردستان انجام گرفت. در اين پژوهش گندم
سرداري در سه سيستم خاك ورزي شامل مرسوم، كم خاك ورزي و بي خاك ورزي و هر كدام در دو
حالت حفظ 30 درصد از بقابا و بدون حفظ بقايا كشت گرديد. پس از كشت با محاسبه درصد
جوانه زني و در نهايت محاسه عملكرد نهايي محصول و مقايسه سيستم هاي خاك ورزي نتايج مدنظر
حاصل گرديد. نتايج نشان داد عمليات بي خاك ورزي يا همان كشت مستقيم بالاترين درصد
جوانه زني و بهترين عملكرد محصول را داشته است. از آنجايي كه درصد جوانه زني تابع رطوبت قابل
دسترس بذر مي باشد؛ مي توان به اين نتايج مي توان گفت كه خاك ورزي حفاظتي توانسته است به
خوبي رطوبت لازم را براي رشد گندم فراهم كند.
كلمات كليدي: رطوبت خاك، خاك ورزي مرسوم، كم خاك ورزي، بي خاك ورزي
