14047پ

كارشناسي ارشد

پژوهش هنر

تهران شرق

1401

صحافي شده ندارد

طوسيان

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

الگوي معماري بومي گيلان با در نظر گرفتن اين مسئله كه ساختار پايه اي و شاخصه هاي معماري ايران نيز به وضوح و وفور در آن قابل رويت مي باشد، با تاثير پذيرفتن از عوامل حاصل از شرايط محيطي و اقليمي خاص و شاخصه هاي اجتماعي منحصر به منطقه شكلي كاملا متفاوت به خود گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسي شاخص هاي معماري سنتي و بومي گيلان و عوامل موثر در چگونگي شكل گيري بناها اعم از موقعيت جغرافيايي و اقليمي و آب وهوايي و در عين حال تاثير گرافيك محيطي بر معماري بومي و سنتي گيلان بر مبناي بررسي هاي ميداني و مطالعات كتابخانه اي و بهره برداري از روش هاي تحليلي_توصيفي صورت گرفته است. بررسي و مطالعه نمونه موردي و مقايسه با بناهاي مشابه را در بر گرفته است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه گرافيك محيطي دربناهاي روستايي توانسته است به مطلوبيت غناي حسي ديداري در فضاي عمومي شدت بخشد و همچنين ايجاد ارتباط درستي بين فرهنگ و هنر با محيط را مسبب گردد. نتيجه ي حاصله از اين تاثير پذيري متقابلا ارتباط نسبتا مستقيم با اقليم منطقه نيز داشته و در عين حال سازه ها به عبارت بهتر از بافت خود طبيعت بهره مي برده اند و اين مطلب بر ميزان ارتباط دو سويه ميان بناي معماري و فضا تاكيد مي ورزد و در صورت فروپاشي به همان خاكي بازمي گرديد كه ازآن ساخته شده است و اين مسئله را اينگونه مي توان تبيين نمود كه ميزان آسيب پذيري به طبيعت تا نهايت ممكن به حداقل مي رسيده است.

69444