BF mah / 296

ندارد

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1401

1401/6/24

خوب

99 ص.

نوراله خليل زاده

ندارد

چكيده : پژوهش حاضر باهدف تعيين ميزان اثربخشي آموزش ايفاي نقش مبتني بر همدلي بر بهبود اختلالات رفتاري در دانش‌آموزان مقطع ابتدايي انجام شد. روش تحقيق حاضر بر اساس هدف كاربردي هست. ازنظر گردآوري داده‌ها و اطلاعات و روش تجزيه‌وتحليل يك تحقيق پژوهش از نوع كمي و توصيفي آزمايشي هست .بر اساس طرح نيمه آزمايشي پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل انجام گرديد. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش‌آموزان مقطع ابتدايي شهر اروميه بودند. روش نمونه‌گيري نمونه‌گيري خوشه‌اي هست كه تعداد 380 نفر از دانش‌آموزان سه مدرسه ابتدايي جوانگر، نرگس و بعثت انتخاب شدند. سپس پرسشنامه اختلالات رفتاري توسط مادران دانش آموزان تكميل گرديده و تعداد 39 نفر از دانش آموزان با اختلالات رفتاري شامل نقص توجه- بيش فعالي، اختلال نافرماني، اختلال رفتار و كردار و اضطراب فراگير شناسايي گرديدند. پس از آموزش ايفاي نقش مبتني بر همدلي دوباره پرسشنامه اختلالات رفتاري توسط مادران دانش آموزان تكميل گرديد. براي تحليل داده‌ها از تحليل واريانس استفاده شد. نتايج نشان كه در اختلالات بيش فعالي (عجول)، نافرماني و اضطراب تعميم‌يافته تأثيرگذاري سطوح متغير عامل به‌خوبي مشخص مي‌شود. در اختلالات بيش فعالي/اختلال دقت، فاقد تمركز و اختلال رفتار تفاوت معناداري بين نمرات پيش آزمون و پس آزمون مشاهده نشد. با توجه به نتايج پيشنهاد مي‌گردد كه در مراكز درماني ، مشاوره آموزش‌وپرورش با برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي بر روي بهبود اختلالات رفتاري بيشتر تأكيد و توجه نمود. كلمات كليدي: آموزش ايفاي نقش مبتني ، همدلي ،اختلالات رفتاري

1401/7/30

مينو عظيمي

69206