14021پ

كارشناسي ارشد

زيست شناسي بيوشيمي

تهران شرق

1401

صحافي شده ندارد

دكتر ذوالفقار لطفي

رضا حاجي حسيني

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

آنزيم¬ها كاتاليزورهاي بسيار كارآمدي مي¬باشند كه به تسريع واكنش¬هاي بيوشيميايي سلول¬هاي زنده و كاتاليز انواع واكنش¬هاي شيميايي كمك مي¬كنند. آنزيم¬ها قابليت كاربردي فراوان دارند، اما در حال حاضر طول عمر كوتاه آنزيم¬ها استفاده از آن¬ها را محدود كرده است. بهبودي پايداري آنزيم مي¬تواند كاربردهاي عملي آن را بيشتر كند. تثبيت آنزيم¬ها مزاياي ويژه¬اي دارد، از جمله اينكه پايداري آن¬ها افزايش مي¬يابد و اين قابليت را پيدا مي¬كنند كه چندين بار مورد استفاده قرار گيرند. در اين ميان، α-آميلاز، آنزيمي برون¬سلولي است كه پيوندهاي 1,4- α-D-glucosidic را كه بين واحدهاي مجاور گلوكز در زنجيره آميلاز خطي متصل مي¬كنند، برش مي¬دهد. رشته¬هاي آميلوئيدي داراي ساختاري بسيار پايدار و با قدرت مكانيكي بالا مي¬باشند. كه در نتيجه اين ويژگي¬ها، آن¬ها بستري مناسب براي تثبيت آنزيم¬ها مي¬باشند. علاوه بر اين آميلوئيدها به دليل نسبت بالاي سطح به حجم و دارا بودن سطح پويا امكان بارگذاري آنزيم¬هاي بيشتري را فراهم مي¬كنند.. در اين تحقيق پس از توليد نانوفيبريل¬هاي آميلوئيدي در بهترين حالت، آنزيم α-آميلاز را بر روي اين نانوفيبريل ها تثبيت كرديم و سپس به بررسي مقايسه فعاليت هاي كنتيكي آنزيم تثبيت شده و آزاد پرداخته شد. مطابق با نتايج حاصل از اين پژوهش، مشاهده شد كه آنزيم آلفا آميلاز تثبيت شده بر روي نانوبيوفيبريل¬هاي آميلوئيدي نسبت به آنزيم آزاد داري قابليت نگهداري بيشتري، داراي ماندگاري بيشتر، تحمل دمائي بالاتر، pH قليايي بيشتر، Km بيشتر و استفاده مجدد كه نشان دهنده بهبود استفاده بهتر از آنزيم تثبيت شده مي¬باشد.

69203