هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين سرمايه روانشناختي و همخواني شغل و شخصيت با رضايت شغلي و ميانجيگري معناداري شغل در بين فارغ¬التحصيلان مرد دانشگاه صنعتيشريف بود. پژوهشي حاضر توصيفي و از نوع همبستگي با روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري اين پژوهش متشكل بود از كليه فارغ¬التحصيلان مرد دانشگاه صنعتي شريفبين سال¬هاي 1350 تا 1380به تعداد 57000بود. حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان (1970) 382 نفر بود كه به روش در دسترس انتخاب شدند. در اين پژوهش به منظور گردآوري داده ها از پرسشنامه-هاي رضايت شغلي مينه¬سوتا (1967)، سرمايه روانشناختي لوتانز،يوسف و اويليو (2007)، همخواني شغل و شخصيت احمدي (1394) و معناداريشغلآرنو-نيكولاس، ساوت، لوتيلير، برنو (2016)استفاده شد.نتايج حاصل از برآورد مدل پژوهش نشان دادسرمايه¬هاي روانشناختي با نقش ميانجي اهميت كاربا ضريب تاثير 0.04 (0.01>p) و با نقش ميانجي هدفمندي كاربا ضريب تاثير 0.05 (0.05>p) با رضايت شغلي رابطه مثبت دارد. همچنين همخواني شغل و شخصيتبا نقش ميانجي اهميت كاربا ضريب تاثير 0.08 (0.01>p) وبا نقش ميانجي هدفمندي كاربا ضريب تاثير 0.05 (0.05>p) با رضايت شغلي رابطه مثبت دارد. بين سرمايه¬هاي روانشناختي با رضايت شغليرابطه مثبت وجود دارد(0.01
تاريخ نمايه سازي
1401/07/25
شماره ركورد
69067
لينک به اين مدرک :
