PIR60

Investigating the Narratives of Shahnameh Mythological and Athletic Sections in Comparison with Some Ancient Narratives: 1- Age of the Earth's Crucifix; 2- Tabari's History; 3- Tourist's Date; 4- Wonders of the Visitors; 5- Nozhat name Aelaee

ارشد

ادبيات گرايش: ادبيات محض

پيام نوربوشهر

1398 بهار

1399/4/10

خوب

367ص

جعفري ،دكتر سياوش

عباسي ،دكتر حجت

367-368ص

: شاهنامه، سني ملوكالارض، تاريخ طبري، تاريخ گرديزي، عجايب المخلوقات، نزهتنامه

اين مطالعه، با هدف بررسي ارتباط بين سني ملوكالارض، تاريخ طبري، تاريخ گرديزي، عجايب المخلوقات و نزهتنامه علائي با شاهنامه انجام شدهاست. اولين تفاوتي كه شاهنامه با كتابهاي مورد تحقيق دارد زبان آنهاست، شاهنامه به صورت نظم است ولي كتابهاي مورد تحقيق همه به صورت نثر است. زبان كتابهاي مورد تحقيق نسبت به زبان اين زمان تا حدودي رنگ گهنگي گرفتهاند، ولي زبان شاهنامه هنوز زنده و پويا است. نويسندگان مورد تحقيق در برخي موارد، نظراتي خلاف شاهنامه بيان كردهاند. فردوسي شاعري حكيم و خردگرا است و خرد يكي از مطالبي است كه در شاهنامه به آن تأكيد فراوان دارد و در جاي جاي شاهنامه خرد و خردمند مورد ستايش قرار گرفته است. يكي ديگر از ويژگيهاي منحصر به فرد شاهنامه، زبان ساده و روان آن است. زبان شاهنامه با وجود گذشت هزار و اندي سال از سرايش آن، هنوز زنده و پوياست و انسان امروز بدون نياز به تفسير و ترجمه، شعر فردوسي را ميفهمد و به خاطر همين ويژگي، در ميان قشرهاي مختلف جامعه ايران (و حتي خارج از ايران) از ديرباز تاكنون رسوخ كرده و به زبانهاي مختلف ترجمه شده. شاهنامه از مرز جغرافيايي ايران فراتر رفته و در ميان اديبان غيرايراني نيز طرفداران زيادي دارد و نويسندگان و پژوهشگران خارج از ايران نيز به پژوهش در شاهنامه پرداختهاند و يكي از رازهاي ماندگاري شاهنامه، همين است. شاهنامه در قالب نظم سروده شده و زبان فردوسي زباني شيوا، روان و قابل فهم است. اين كتاب در دورانهاي مختلف مورد توجه مردم قرار گرفته است. يكي ديگر از دلايل ماندگاري شاهنامه، سنت نقالي است. سنت نقالي يكي از سنتهايي بود كه از شاهنامه و شاهنامهخواني نشأت گرفته بود، نقالان افرادي خوش صدا بودند كه كوي به كوي ميرفتند و اشعار شاهنامه را براي مردم كوچه و بازار ميخواندند. سنت نقالي تا پيش از آمدن رسانههاي ارتباط جمعي و موبايل در ايران رواج زيادي داشت و شاهنامهخواني در محفل شبانه ايرانيان جايگاه خاصي داشت. شاهنامه پس از گذشت هزار و اندي سال از سرايش آن هنوز روح زندگي در آن جريان دارد و خواننده از خواندن آن خسته نميشود، زبان فردوسي براي افراد بيسواد و كمسواد نيز قابل فهم است، و به همين دليل سينه به سينه آن را نقل ميكردند. برخي از ابيات شاهنامه چنان در بين مردم رواج پيداكرده كه به عنوان ضرب المثل آن را بيان ميكنند. برتري ديگر فردوسي؛ پند و اندرزهاي اوست، فردوسي در هر روايت با توجه به موضوع روايت، ابياتي ناب در مزمت دنيا دوستي، كم خردي و... ميسرايد. اندرزهاي فردوسي دلنشين است، خواننده از آن ملالي به دل راه نميدهد، گاهي فردوسي كوهي از معاني را در يكي دو بيت ميگنجاند و خواننده را به تامل وا ميدارد

فصل اول كليات تحقيق ، ، فصل دوم روايت هاي بخش اساطيري فصل سوم روايت هاي بخش پهلواني،

67980