14008پ

كارشناسي ارشد

زيست شناسي زيست فن اوري ميكروبي

تهران شرق

1398

صحافي شده ندارد

سميه نيك نظر

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

عنوان مطالعه: ارزيابي اثر پروتكتيو آپلين - 13 بر آپوپتوز القاء شده توسط H2O2 بهسلولهاي شبه مويي كوكله آ در محيط آزمايشگاهي مقدمه: دانش سلولهاي بنيادي انقلابي عظيم را در درمان اختلالات و بيماريهاي موجود ايجاد كرده است. استفاده از سلولهاي بنيادي و كشت آنها جهت درمان ناشنوايي و كم شنوايي از زمينههاي تحقيقاتي مهم و به روز دنياست. لذا تمايز سلولهاي بنيادي مزانشيمي به سلولهاي مويي شنوايي و قرار دادن و جايگزيني اين سلولهاي تمايز يافته در اندام كورتي گوش داخلي از اهميت بهسزايي برخوردار است. آپلين به دليل داشتن خاصيت ضد آپوپتوتيك از طريق مهار مرگ سلولي و كاهش توليد راديكالهاي آزاد ميتواند در فرايند درمان اين اختلال موثر واقع شود. مواد و روشها: سلولهاي بنيادي مزانشيمي مشتق از مغز استخوان در حضور فاكتورهاي رشد B27 ، FGF ، EGF و 1-IGF به سلولهاي شبه مويي گوش داخلي تمايز داده شدند. بيان ماركرهاي اختصاصي نورو ن شامل III tubulinβ ، Nestin ، MAP2 ، Neurofilament68 و GFAP با استفاده از روش فلوسيتومتري ارزيابي شد. ماركرهاي سلولهاي شبه مويي گوش داخلي مانند MyosinVIIA ، Sox2 و همچنين TrkB توسط روش ايمنوسيتوشيمي بررسي شد. شرايط استرس اكسيداتيو در محيط آزمايشگاهي را با قرار دادن سلولهاي شبه مويي در مجاورت H2O2 مدلسازي شد. سطح بيان پروتئينهاي 3-Caspase ، Bax و 2-Bcl نيز از طريق وسترن بلات بررسي شد. ميزان آپوپتوز در سلولها به روش تست TUNEL و همچنين رنگ آميزي orange-Acridin مشخص شد. يافته: نتايج اين مطالعه نشان داد بيان پروتئين 3-Caspase و نسبت بيان پروتئينهاي 2-BclBax/ در گروه تحت درما ن با آپلين - 13 و H2O2 در مقايسه با گروه تيمار شده با H2O2 به صورت معناداري كمتر بود. علاوه بر اين، ميزان سلولهاي آپوپتوتيك در سلولهاي 2 تحت درمان با آپلين - 13 + H2O2 در مقايسه با گروه تحت درمان با H2O2 به طور قابل توجهي كاهش يافت. نتيجهگيري: بر اساس نتايج به دست آمده از بررسيهاي ما درمان سلولهاي شبه مويي با آپلين- 13 ميزان بقاي آنها را در برابر آسيب سلولي القا شده توسط استرس اكسيداتيو با مهارمسيرهاي سيگنالينگ آپوپتوز افزايش مي دهد. واژههاي كليدي:

67948