1397 ب4پ2 1027پ PIR

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

آمل

1392-1397

1397/10/27

بسيارخوب

106ص.

مصطفي گرجي

حسين فاميليان

شناخت انسان و روابط پيچيدهي انساني، همواره مورد توجه و بحث علوم انساني بوده است، كه نشان از اهميّت نقش روابط به ويژه روابط دوستانه دارد. دوستي و روابط دوستانه نمودي از رابطهي انسانهاست كه انسان ناگزير ازآن است، زيرا آنچه در تعريف دوستي مطرح مي‌شود (عشق، احترام، وفاداري، صداقت و... ) مطلوبهاي انساني‌ست كه انسان بنابر نيازها و آرمان‌هاي خويش، پيِ آن است و بدان رو مي‌آورد. پژوهش حاضر نگاهي‌ست به مفهوم دوستي و روابط دوستانه با تكيه بر سه رمان «بعد از پايان»، «احتمالاً گم شده‌ام» و «عاشقيت در پاورقي» از سه نويسنده‌ي برجسته: فريبا وفي، سارا سالار و مهسا محبعلي؛ بر اين اساس كه اين سه نويسنده چه عواملي را در شكلگيري روابط انساني و دوستانه (ويا عاشقانه) تاثيرگذار مي‌دانند و توجّه و اهتمام بيشتر هر يك در راستاي كدامين عوامل بوده است. قطعاً دنياي زنانه و پيچيدگيهاي آن، همواره در نگاه اين نويسندگان زن معاصر تاثيرگذار بوده‌ست. زن- معشوق، زن- عاشق، زن- مادر، زن- همسر، نقشهايي كه هر كدام دنياي زنانهي متفاوتي مي‌سازند و گاه در اين ميان خودبودگيِ زن به مثابهي زن فراموش مي‌شود. طي تحليل و بررسي اين آثار به اين نتيجه رسيديم كه «موقعيت اجتماعي و تنهايي» دو عامل تاثيرگذار در روابط انساني هستند؛ عواملي كه افراد را به سمت و سوي روابط دوستانه وگاه عاشقانه مي‌كشاند.

1401/07/11

اشرف عبداله زادگان

67884