24652پ

The Principle of Non-refoulement of Refugees from The Perspective of Human Rights Documents With Emphasis on Environmental Refugees

كارشناسي ارشد

حقوق بين الملل

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1399-1400

1401/06/14

عالي

143ص

جلاليان، عسكر

رامين نيا، مژگان

124-140ص

environmental refugees, principle of non-refoulement, international documents, human rights , International Law, 1951 Convention

تهران جنوب

در حال حاضر جوامع بيش از پيش درگير مشكلات زيستي چون تبديل شدن زمين¬هاي حاصلخيز به بيابان، سيلاب ناشي از كمبود يا بيش از حد بارش، آتشفشان، طوفان و زلزله و غيره هستند كه منجر به كوچ ساكنين اين مناطق و ظهور پناه جويان زيست محيطي شده است. در اين راستا از زمان تشكيل كنگره‌ها و كنفرانس‌ها و رواج انعقاد معاهدات دو و چند جانبه در قرن نوزدهم در مورد پناهندگان نيز توافق نامه‌هاي بين‌المللي منعقد گشت. كنفرانس‌هاي صلح لاهه (1899 و 1907) و همچنين كميسارياي عالي پناهندگان در سازمان ملل نيز در سال 1950 براي محافظت و حمايت از پناهندگان و كمك به آنان براي بازگشت و يا اسكان مجدد آن‌ها تأسيس شد. اما اساسي¬ترين اقدامات در اين زمينه كه در سطح بين¬المللي بوده مي¬توان به تصويب «كنوانسيون مربوط به وضعيت پناهندگان (1951) » (به اختصار كنوانسيون 1951 ژنو) و «پروتكل مربوط به وضعيت پناهندگان (1967) » اشاره نمود. سوال اصلي كه در اين پژوهش نيز به دنبال پاسخ به آن هستيم اين است كه اصول و مباني اصل منع اعاده پناهندگان زيست محيطي با توجه به اسناد حقوق بشري به چه صورت مي¬باشد؟ در اين راستا با استفاده از روش توصيفي تحليلي به انجام پژوهش حاضر پرداخته شده است. آنچه از نتايج پژوهش حاضر حاصل گرديد اين است كه همواره در جهت حمايت بين المللي از پناه جويان زيست محيطي، در جهت عدم اعاده و ديگر حقوق ايشان، در اسناد و مجامع بين المللي كمبودهايي وجود دارد. در اين راستا طرح ريزي يك كنوانسيون بين المللي براي حمايت آنها، مي¬تواند حاكي از يك تغيير پارادايم در نظام بين¬المللي حقوق بشر و چارچوب هاي حمايتي معطوف به تضمين حيات شرافتمندانه¬ي انسان باشد. همچنين در اين بين نبايد از مشاركت و همكاري دولت¬ها در به رسميت شناختن اين نوع پناهندگان و حقوق آنها، حمايت و اجراي اصل منع اعاده در موردشان غافل ماند

1401/06/30

67768