چكيده
قانون، در روابط اجتماعي و اقتصادي روزمره افراد، اصل را بر صحت و درستي اعمال گذاشته است. بنابراين، اگر كسي ادعا كند، ديگري، امري مخالف قانون انجام داده است، بايد آن را ثابت كند. در محاكم دادگستري، اثبات ادعا، تنها با دلايلي امكان پذير است كه در قانون، مشخص و معيين شده اند و بدون آن ها، احقاق حق، يا دفاع از ادعا، ممكن نمي باشد. بر اين اساس، افرادي كه به دادگاه ها و دادسرا ها، براي طرح كردن دعوايي مراجعه مي كنند، بايد از اينكه چگونه مي توانند ادعاي خود را نزد قاضي ثابت كنند، آگاه باشند. بنابراين، بسته به اينكه خواهان يا شاكي، در يك موضوع حقوقي، اقدام به طرح دعوي نموده است يا در يك موضوع كيفري، راه هاي اثبات متفاوتي، وجود خواهد داشت. ادله اثبات دعوي در امور حقوقي و كيفري، جهت اثبات ادعا و احقاق حق، در آيين دادرسي مدني و كيفري مشخص شده است. شهادت، قسم، علم قاضي و اقرار، از ادله اثبات و راه هاي اثبات جرم در امور كيفري مي باشند. اقرار، سند، سوگند، شهادت و امارات قضايي نيز، ادله اثبات دعوي در امور حقوقي هستند.
