BF223

ارشد

روانشناسي گرايش: روانشناسي تربيتي

پيام نور بوشهر

بهار 1401

1401/3/31

عالي

109ص

پولادي ريشهري ،دكتر علي

بحراني ،دكتر محمدرضا

109-118 ص

خودكارآمدي تحصيلي، اخلاق تحصيلي، سبك زندگي، اعتياد به فضاي مجازي

هدف پژوهش: هدف اصلي اين پژوهش، بررسي رابطه بين سبك زندگي و اعتياد به فضاي مجازي با اخلاق تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي دانشآموزان بود. روش پژوهش: روش اجراي اين تحقيق، توصيفي-همبستگي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهر آبپخش به تعداد 1172نفر بود. براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و تعداد 291دانش آموز بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. شيوه نمونه گيري در اين پژوهش به صورت خوشه اي چندمرحله اي بود. جهت گردآوري اطلاعات پرسشنامه استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل رگرسيون استفاده گرديد. نتايج: نتايج اين تحقيق نشان داد كه سبك زندگي ناخوشايند و ناسالم با خودكارآمدي تحصيلي و ابعاد آن (استعداد، كوشش، بافت) در دانش آموزان رابطه منفي معناداري دارد. سبك زندگي ناخوشايند و ناسالم با اخلاق تحصيلي دانش آموزان نيز رابطه منفي معناداري داشت. از سوي ديگر مشخص گرديد كه اعتياد به فضاي مجازي با خودكارآمدي تحصيلي و ابعاد آن (استعداد، بافت، كوشش) دانش آموزان رابطه منفي و معناداري دارد. و در نهايت، يافته ها نشان داد كه اعتياد به فضاي مجازي با اخلاق تحصيلي دانش آموزان رابطه منفي و معناداري دارد. (.)P>15 نتيجه گيري: مي توان نتيجه گرفت كه سبك زندگي ناسالم و ناخوشايند و همچنين اعتياد به فضاي مجازي باعث كاهش خودكارآمدي تحصيلي و اخلاق تحصيلي در دانش آموزان مي گردند

فصل اولفصل دوم مباني نظري و پيشينه پژوهش ، ،فصل سوم روش شناسي پژوهش ، فصل چهارم يافتههاي تحقيق ، فصل پنجم بحث و نتيجه گيري ف

67710