1399 الف2ن8 9911پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

1397-1399

1399/11/23

161ص.

انسيه بابايي

حبيب ا... نادري

هدف از اين مطالعه بررسي اثر بخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي بر ميزان ناگويي هيجاني، افسردگي و سلامت رواني در زنان مبتلا به فيبروميالژيا بود. در يك طرح نيمه آزمايشي، با سنجش در خط پايه، پس از مداخله با گروه كنترل انجام گرفت.روش پژوهش عبارت بود از اينكه تعداد 32بيمار با تشخيص فيبروميالژيا از ميان زنان مبتلا به بيماري فيبروميالژي مراجعه‌كننده به كلينيك‌هاي درد استان تهران در ماه‌هاي ارديبهشت تا خرداد در سال 1399 به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفي به گروه آزمايش؛ تحت آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي (8 جلسه دو ساعته به صورت گروهي يك بار در هفته ) و گروه كنترل گماشته شدند. كليه شركت كنندگان پرسشنامه مشخصات فردي، پرسشنامه( 20 سوالي )ناگويي هيجاني(تيلور، 1985)، پرسشنامه (20 سوالي) افسردگي(بك، 1961) و پرسشنامه (28 سوالي) سلامت روان(ويت وير،1981) را در سه مرحله پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري تكميل كردند. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه بيماران دريافت كننده آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي در مرحله پس از مداخله افزايش سلامت روان و كاهش افسردگي و ناگويي هيجاني در گروه مداخله در مقايسه با گروه كنترل را گزارش كردند(p≤0.05). نتايج پژوهش حاكي از اثربخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي بر افزايش سلامت روان و كاهش افسردگي و ناگويي هيجاني در بيماران مبتلا به فيبروميالژيا است؛ از اين رو، توجه به اين يافته ها و سازوكار اثربخشي اين روش درماني مي‌تواند اثرات درماني مناسبي براي كاهش اختلال هاي روان شناختي از جمله افسردگي و ناگويي هيجاني و افزايش سلامت رواني يماران مبتلا به فيبروميالژيا در پي داشته باشد.

1401/06/16

اشرف عبداله زادگان

67617