BF mah / 283

The Relationship of Loneliness and Well-Being with Personality and Emotion Regulation during the Covid-19 Pandemic in the Student

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1401

1401/4/14

خوب

103 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده پژوهش حاضر باهدف بررسي ارتباط احساس‌تنهايي و بهزيستي رواني با ويژگي‌هاي شخصيتي و تنظيم هيجاني در طول پاندميك كوويد 19 در دانشجويان انجام شد. جامعه‌ي آماري شامل تمام دانشجويان دختر و پسر دانشگاه پيام نور مهاباد در سال تحصيلي 1401-1400 بود. در اين پژوهش با استفاده از روش نمونه¬گيري در دسترس نمونه 338 نفري از دانشجويان انتخاب شد. براي گردآوري داده‌ها از مقياس پنج عاملي شخصيت نئو (1985)، پرسش‌نامه نظم جويي شناختي هيجان گارنفسكي (1999)، پرسشنامه احساس‌تنهايي راسل (1980) و پرسشنامه بهزيستي ذهني دينر و همكاران (1985) استفاده شد. براي تحليل داده¬ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيري با نرم‌افزار آماري SPSS-25 استفاده شد. نتايج حاصل از ضريب رگرسيون نشان داد كه 39% واريانس مربوط به احساس‌تنهايي به‌وسيله ويژگي‌هاي شخصيتي و تنظيم هيجاني شناختي تبيين مي¬شود و راهبردهاي منفي نظم جويي، راهبردهاي مثبت نظم جويي، روانرنجورخويي و توافق پذيري مي‌توانند به‌صورت معناداري احساس‌تنهايي را پيش‌بيني كنند. همچنين نتايج نشان داد كه 23% واريانس مربوط به بهزيستي رواني به‌وسيله ويژگي‌هاي شخصيتي و تنظيم هيجاني شناختي تبيين و راهبردهاي مثبت نظم جويي، راهبردهاي منفي نظم جويي، برون‌گرايي، توافق پذيري و باوجدان بودن مي‌توانند به‌صورت معناداري بهزيستي رواني را پيش‌بيني كنند. نتيجه مي‌گيريم كه ويژگي‌هاي شخصيتي در تنظيم احساسات ممكن است نقش مهمي در توضيح تنهايي و سلامت رواني ايفا كنند و بنابراين مي‌تواند به طور بالقوه رويكردهاي پيشگيرانه هدفمند يا بهينه‌تري را ارائه دهد. كلمات كليدي: احساس‌تنهايي، بهزيستي رواني، ويژگي‌هاي شخصيتي، تنظيم هيجان

1401/6/9

مينو عظيمي

67429