پ.ت.2424

The effect of four training methods on TNF-α and VEGI gene expression in the left ventricle of male Wistar rats

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي ورزشي كاربردي

پيام نور كرج

1400

1400/10/29

بسيار خوب

123ص.

نقيبي، سعيد

-

93-122

Exercise , Temur alpha necrosis factor , Vascular endothelial growth inhibitory factor , Left ventricle , Male Wistar rats , Angiogenesis

پ استاد راهنما مركز كرج

هدف از تحقيق حاضر بررسي تاثير چهار شيوه ي تمرين بر بيان ژن TNF-α وVEGI در بافت بطن چپ قلب رت هاي نرويستار است. روشها: 48 سر موش نر ويستار8 هفته اي با ميانگين وزن33+237 گرم در محيطي كنترل شده نگهداري و به صورت تصادفي در 6 گروه 8 تايي شامل گروه كنترل، كنترل 8 هفته اي ، تمرين هوازي با شدت متوسط ( (MIT، تمرين هوازي پرشدت(HIT)، تمرين هوازي تناوبي پرشدت(HIIT) وتمرينات شنا با شدت متوسط ((MIST قرار گرفتند. برنامه هاي تمريني به مدت 8 هفته و هفته اي 3 جلسه با شدت و مدت مشخص بود.تمرينات هوازي با شدت متوسط ( (MITشامل 47 دقيقه دويدن با شدت VO2MAX 65 % بر روي تردميل بود. تمرين HITشامل دويدن با سرعت 2 متر در دقيقه با شيب فزاينده در مدت 40 دقيقه بر روي نوار گردان بود. تمرينات HIIT شامل 4 وهله تناوبي شديد با زمان 4 دقيقه دويدن با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبي كم شدت با زمان 3 دقيقه اي با شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX بود و تمرين شنا (MIST) به مدت 30 دقيقه با شدت متوسط در هر جلسه تمرين انجام شد. گروه كنترل پايه در هفته اول و پس از استقرار در محل نگهداري تحت جراحي و بافت برداري قرار گرفت و گروه كنترل 8 هفته اي همراه با 4 گروه تمريني پس از 8 هفته تمرين و 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني با 12 ‌ساعت ناشتايي تشريح و سپس بافت قلب آن مورد بررسي قرار گرفت. توزيع طبيعي داده ها توسط آزمون شاپيرو-ويليك و بررسي تغييرات درون و برون گروهي توسط آناليز واريانس يك راهه ‌و آزمون تعقيبي جيمز هوئل در سطح معني داري0/05 ≥ P مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته‌ ها: در گروه هاي تمريني نشان داد كه اختلاف معني داري در بيان ژن TNF-α بين 4 گروه تمرينات ورزشي HIT و MIT و HIIT و ST بترتيب و بر اساس اندازه اثر وجود دارد (0/001≥P). كه بيشترين تاثير را مي توان در تمرينات تناوبي پر شدت عنوان كرد. همينطور در گروه هاي تمريني نشان داد كه اختلاف معني داري در بيان ژن VEGI بين 2 گروه تمرينات ورزشي MIT و HIIT وجود ندارد (P=0.864). هر چند اختلاف گروه MIT با دو گروه HIT و ST معني دار بود (0/001≥P). همچنين گروه HIIT با دو گروه HIT و ST اختلاف معني دار داشت (0/001≥P). در نهايت اختلاف معني داري بين دو گروه HIT و ST مشاهده گرديد (0/001≥P).كه در نهايت ميتوان گفت تمرينات تناوبي پر شدت و تمرينات با شدت متوسط بيشترين تاثير را داشته اند. نتيجه‌گيري: بنظرميرسد تمرينات منظم ورزشي تاثير بسزايي درافزايش فاكتورهاي آنژيوژنزي دارند. كه باعث افزايش فاكتور آنژيوژنزي TNF-α و كاهش فاكتور ضد آنژيوژنزي VEGI مي شود كه اين خود عامل اصلي در پيشگيري و در مان بيماري هاي قلبي و عروقي بشمار ميرود.

1401/06/08

كشت كار، زهرا

67386