چكيده
شكاف نسل ها و ايجاد فاصله بين سالمندان و نسل هاي ديگر را مي توان يكي از عوامل مهم در كاهش جايگاه سالمندان در دنياي مدرن برشمرد. امروزه ميانگين تعامل كودكان با سالمندان فقط 2 تا 3 دقيقه در روز است كه اين به شدت جاي نگراني و تاسف دارد. خانه هاي سالمندان در كنار مزاياي خود، معايبي هم دارند كه از مهم ترين آن ها به دور ماندن از خانواده، زندگي يكنواخت، عدم داشتن حس استقلال و بي نقشي و مصرف كنندگي اشاره كرد. كودكان با نشاط خود مي توانند مشكلات سالمنداني كه ريشه در بعد اجتماعي آن ها دارد را برطرف كنند و اين تعامل بين نسلي حكم بازگشت به زندگي را براي آن ها دارد. اگر در جامعه بين نسل هاي سني، فرهنگي و فكري تعامل برقرار باشد بايد بگوييم بيشتر شاهد تفاوت نسلي هستيم , و به انقطاع منجر نخواهد شد.هدف از انجام اين پژوهش تعيين اثرات قابل توجه قرارگيري نسل هاي مختلف با فواصل سني بالا در ارتقاي سطح زندگي آن ها مي باشد.
تحقيق حاضر يك تحقيق كاربردي بوده و از حيث روش نيز توصيفي- پيمايشي مي باشد.جامعه آماري تحقيق حاضر، كليه افرادي مي باشند كه با كودكان و سالمنداندر ارتباط هستند.حجم جامعه در پژوهش مورد نظر 250 نفر مي باشدو حجم نمونه براي 152 نفر محاسبه شده است. روش نمونه گيري در اين تحقيق به صورت نمونه گيري تصادفي ساده و دردسترس مي باشد و قلمرو مكاني تحقيق شهر تهران است.
در اين تحقيق از روش هاي كتابخانه اي و ميداني جهت جمع آوري اطلاعات وازابزار پرسش نامه براي تحليل داده هااستفاده شده است.
كلمات كليدي:تلفيق،كودكان، سالمندان،تعاملات اجتماعي
