چكيده
اين پژوهش با هدف مقايسه عملكرد دانشآموزان دختر و پسر با اختلال يادگيريو دانشآموزان عادي در آزمون ادراك ديداري-فضايي بنتون در مقطع دبستان¬هاي مشهدانجام گرفت. روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و ازنوعپژوهشهايعلي از نوع مقايسه¬اي گذشتهنگربود. جامعه آماري تحقيق را كليه دانش¬آموزان داراي اختلال يادگيري و همچنين دانش¬آموزان عادي مقطع دبستانشهرستان مشهد كه در سال تحصيلي 98-97 مشغول به تحصيل بودند، شامل شدند. روش نمونه¬گيري در گروه دانش¬آموزان با اختلال يادگيري به صورت نمونه¬گيري تصادفي در دسترس مي¬باشد؛ بطوري كه دانش¬آموزاني كه به مراكز اختلال يادگيري سطح شهر مشهد مراجعه مي¬كنند و از طرف كارشناسان مراكز مربوطه تشخيص اختلال يادگيري (رياضي و خواندن) داده مي¬شوند به عنوان نمونه پژوهش به پژوهشگر معرفي گرديدند. روش نمونه¬گيري در دانش¬آموزان عادي به صورت خوشه¬اي بود و از بين مناطق آموزش و پرورش دو يا سه ناحيه انتخاب و از ميان مدارس اين نواحي هفت الي هشت مدرسه دخترانه و پسرانه در مقطع دبستان انتخاب شدند. نمونه آماري در ميان دانش¬آموزان عادي 33 پسر و 33 دختر را شامل شدند و نمونه آماري دانش¬آموزان داراي اختلال يادگيري، شامل 18 دختر داراي اختلال خواندن، 8 دختر داراي اختلال رياضي و 8 دختر داراي اختلال خواندن و رياضي، 5 پسر داراي اختلال خواندن، 14 پسر داراي اختلال رياضي و 13 پسر داراي اختلال خواندن و رياضي بودند. از آزمون ادراك ديداري/ فضايي بنتون جهت سنجش دانش¬آموزان استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل داده¬ها نيز از آمارهاي توصيفي و تحليل واريانس دوراهه و نرم¬افزار SPSSاستفاده گرديد. نتايج حاصله نشان داد كهدر ميان كليه افراد موردمطالعه، ميانگين سطح كنش ادراك ديداري/ فضايي در دانشآموزان دختربهطورمعناداري پايين¬تر از دانش¬آموزان پسر است. ميانگين سطح كنش ادراك ديداري/ فضايي دانش¬آموزان 8ساله و 9 ساله از دانشآموزان 10 ساله و بالاتر كمتر است، لذا نتيجه گرفته مي¬شود بيشترين سطح كنش ادراك ديداري/ فضايي متعلق به دانشآموزان پايه چهارم وپنجم و كمترين آن به دانشآموزان پايه دوم تعلق دارد. برحسب پايه تحصيلي دانش¬آموزان،ميانگين سطح كنش ادراك ديداري/ فضايي دانش¬آموزانپايه دوم و پايه سوم از دانشآموزان پايه چهارم و پنجم كمتر است بين ساير گروه¬ها تفاوت معنادار يافت نگرديد. همچنين، سطح كنش ادراك ديداري/ فضايي بر حسب مؤلفههاي جنسيت، سن و پايه تحصيلي، دانشآموزان دختر و پسر عادي بالاتر و بيشتر از دانش¬آموزان دختر و پسر داراي اختلال يادگيري (اختلال خواندن و رياضي) است.
