1055 پ

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي گرايش برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1400

دكتر حسين تربتي نژاد

امروزه مدرسه از مهمترين نهاد هاي اجتماعي است كه در مقايسه با ديگر فعاليت ها از اولويت خاصي برخوردار است. امروزه انديشمندان و جامعه‌شناسان به اهميت بيشتر پرورش و تربيت نسبت به آموزش معترف بوده و عقيده دارند كه مدرسه استعداد به سازندگي و نوسازي در تمام سطوح را دارد. اين تحقيق با هدف بررسي عوامل موثر در افزايش رغبت دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر دامغان نسبت به برنامه هاي امور تربيتي به منظور بهبود اين گونه برنامه ها صورت گرفته است . با توجه به فرضيات مورد نظر اين تحقيق روش علي و مقايسه اي استفاده شده جامعه آماري 468 نفر مي باشد كه با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه 100 نفري انتخاب شده است در راستاي پاسخگويي به فرضيات پژوهشي كار جمع آوري اطلاعات صورت گرفت كه براي داوري اطلاعات ميداني از پرسشنامه استفاده شده است اين پرسشنامه شامل تعداد سوال بر اساس مقياس و درجات آن شامل كاملاً موافقم ، موافقت موافقم ، مخالفت مي باشد ميباشند . پرسشنامه در مرحله اول براي تعيين ميزان اعتبار آن به صورت آزمايشي روي 50 نفر اجرا شد كه آلفاي بدست آمده برابر با 91/0 = α اطلاعات به دست آمده مورد تحليل توصيفي و استنباطي و سپس فرضيات و بررسي شدند. نتايج تحقيق به دست آمده از فرضيات نشان مي‌دهد كه : بين تشويق و پاداش براي دانش آموزان نسبت به برنامه هاي علوم تربيتي رابطه وجود دارد . بين داشتن انگيزه در دانش آموزان و عملكرد آن نسبت به بناهاي علوم تربيتي رابطه وجود دارد. بين خانواده و افزايش رغبت دانش‌آموز نسبت به برنامه‌هاي امور تربيتي رابطه به وجود دارد. نقش مسئولين و مديران در ايجاد رغبت دانش آموز نسبت به برنامه هاي امور تربيتي رابطه وجود ندارد

66246