روا/109

Investigating the role of attitude and practical commitment to pray in happiness and life satisfaction of senior high school female’s students in Kashmar.

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

گناباد

1400

1400/11/13

دفاع شده

111ص.پرسشنامه،جدول

پناهي شهري ،محمود

ص84-94

پناهي شهري ،محمود استاد راهنما , عجم،علي اكبر استاد داور

نگرش و التزام عملي به نماز و افزايش آگاهي نسبت به نماز و جايگاه والاي آن، يكي از مهمترين عوامل در كاهش مشكلات رواني و ايجاد شادكامي و رضايت از زندگي مي باشد. هدف اصلي اين پژوهش بررسي نقش نگرش و التزام عملي به نماز با شادكامي و رضايت از زندگي دختران مقطع متوسطه دوم شهرستان كاشمر مي‌باشد. روش: اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي است و به لحاظ هدف پژوهش كاربردي مي‌باشد. هدف استفاده از روش همبستگي در اين پژوهش رابطه بين دو يا چند متغيير است. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان كاشمر كه در سال تحصيلي 1401- 1400مشغول به تحصيل بودند. براساس روش نمونه گيري تصادفي ساده تعداد180 نفر از طريق فرمول كوكران به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه نگرش و التزام عملي به نماز انيسي و همكاران(1389)، پرسشنامه چند بعدي سنجش رضايت از زندگي دانش آموزان هيوبنر2001 و پرسشنامه شادكامي آكسفورد (1989)مي‌باشد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها در اين پژوهش داده‌هاي آماري 180 پرسش نامه با استفاده از نرم افزار23- spss محاسبه گرديد و از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون براي تبيين فرضيات استفاده شد. نتايج به دست آمده از آزمون همبستگي پيرسون نشان داد بين نگرش و التزام عملي به نماز با شادكامي دانش آموزان 147/0 با سطح معني داري (P<0/01)وجود دارد. بين نگرش و التزام عملي به نماز با رضايت از زندگي دانش آموزان 233/0 با سطح معني داري P<0/05))برقرار است.اين نتايج بيانگر وجود رابطه خطي بين نگرش و التزام عملي به نماز و شادكامي و رضايت از زندگي دانش آموزان مي‌باشد. بنابراين رابطه مثبت بين نگرش و التزام عملي به نماز با شادكامي و رضايت از زندگي بيانگر اين امر است كه التزام عملي به نماز به دانش آموزان به ارتقاء شادكامي و رضايت از زندگي دانش آموزان كمك مي كند .

نگرش، التزام عملي به نماز، شادكامي، رضايت از زندگي، دانش آموزان دختر

1401/02/05

محمد قوامي يونسي

66199