پ.ت.2280

The effect of moderate intensity aerobic exercise with quercetin supplementation on plasma levels of myostatin and Follistatin in the heart tissue of diabetic rats

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي كاربردي

پيام نور كرج

99

99/11/26

خوب

63ص.

برزگري، علي

نقيبي، سعيد

58-62

Moderate Intensity Exercise , Myostatin , Full Statin , Male Wistar Mice , Diabetes

پ استاد راهنما مركز كرج

مقدمه: مطالعه حاضر از نوع تجربي بود كه به منظور مطالعه تأثير تمرين هوازي با شدت متوسط به همراه مكمل كويرستين بر سطوح پلاسمايي ميوستاتين و فول استاتين در بافت قلب رتهاي مبتلا به ديابت صورت گرفت. روش پژوهش: تعداد 50 سر رت نر نژاد ويستار به صورت تصادفي در 5 گروه 10 تايي كنترل سالم، ديابت، مكمل ديابتي، تمرين ديابتي، تمرين+ مكمل ديابتي قرار گرفتند. 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني، رت ها بيهوش شدند و نمونه ي بافت قلب رت ها استخراج و جهت تعيين ميزان تغييرات ميوستاتين و فول استاتين با استفاده از روش آزمايشگاهي الايزا مورد بررسي قرار گرفتند. در بخش آمار استنباطي جهت تعيين طبيعي بودن توزيع داده ها ازآزمون شاپروويلك و براي همگني واريانس ها از آزمون لون استفاده شد. جهت بررسي تفاوت بين گروهي متغيرهاي داراي توزيع طبيعي از آزمون آماري تجزيه و تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته ها: مقايسه بين گروهي با آزمون توكي انجام شد و نتايج نشان داد كه تفاوت معني داري در تغييرات ميوستاتين در رت هاي نر ويستار ميان گروه تمرين نسبت به گروه ديابتي وجود دارد (0/004≥P)، به طوري كه در گروه تمرين به ميزان 944/102 واحد نسبت به گروه ديابت كاهش معنادار داشته است. در حالي كه اين تغييرات نسبت به گروه كنترل سالم به ميزان 922/28 واحد افزايش غيرمعنادار داشت (0/769≥P). از سويي ديگر اختلاف معني داري نيز ميان گروه مكمل و گروه ديابت مشاهده نشد (0/108≥P)، به طوري كه در گروه مكمل به ميزان 388/64 واحد نسبت به گروه ديابت كاهش غيرمعنادار داشته است، در حالي كه اين تغييرات نسبت به گروه كنترل سالم به ميزان 478/67 واحد افزايش غيرمعنادار داشت (0/085≥P). همچنين بررسي آزمون تعقيبي در گروه هاي تمريني نشان داد كه اختلاف معني داري در تغييرات ميوستاتين ميان گروه هاي تمرين+ مكمل و ديابت وجود دارد (0/002≥P). در حالي كه اين تغييرات نسبت به گروه ديابت به ميزان 222/108 واحد كاهش معنادار داشت (0/002≥P)، به طوري كه در گروه تمرين+ مكمل به ميزان 644/23 واحد نسبت به گروه كنترل افزايش داشته است. مقايسه بين گروهي با آزمون توكي انجام شد و نتايج نشان داد كه تفاوت معني داري در تغييرات فول استاتين در رت هاي نر ويستار ميان گروه تمرين نسبت به گروه ديابتي (0/000≥P)، كنترل سالم (0/000≥P)، مكمل (0/009≥P) و گروه تمرين+ مكمل (0/05≥P) وجود دارد، به طوري كه در گروه تمرين به ميزان 198/1 واحد نسبت به گروه ديابت، به ميزان 026/2 واحد نسبت به گروه كنترل سالم، به ميزان 776/0 واحد نسبت به گروه مكمل، به ميزان 61/0 واحد نسبت به گروه تمرين+ مكمل، افزايش داشته است. از سويي ديگر اختلاف معني داري نيز ميان گروه مكمل و گروه ديابت مشاهده شد (0/001≥P)، به طوري كه در گروه مكمل به ميزان 422/0 واحد نسبت به گروه ديابت افزايش داشته است، در حالي كه اين تغييرات نسبت به گروه كنترل سالم به ميزان 25/1 واحد افزايش معنادار داشت (0/000≥P)، همچنين اختلاف معني داري ميان گروه مكمل نسبت به گروه هاي تمرين (0/009≥P) وجود داشت كه به ميزان 776/0 واحد كاهش معنادارد داشت ولي نسبت به گروه تمرين+ مكمل تغييري معناداري مشاهده نشد (P=0.924). همچنين بررسي آزمون تعقيبي در گروه هاي تمريني نشان داد كه اختلاف معني داري در تغييرات فول استاتين ميان گروه هاي تمرين+ مكمل و ديابت وجود دارد (0/001≥P)، اين تغييرات نسبت به گروه ديابت به ميزان 588/0 واحد افزايش معنادار داشت، به طوري كه در گروه تمرين+ مكمل ديابتي به ميزان 416/1 واحد نسبت به گروه كنترل سالم افزايش معنادار داشته است (0/000≥P)، همچنين اختلاف معني داري ميان گروه تمرين+ مكمل نسبت به گروه هاي تمرين (0/05≥P) وجود داشت كه به ميزان 61/0 واحد كاهش معنادارد داشت ولي نسبت به گروه مكمل تغييري معناداري مشاهده نشد (P=0.924). نتيجه گيري: تمرينات تناوبي و مكمل كوئرستين باعث تغييرات سطوح ميوستاتين و فول استاتين مي شود. پس مي توان نتيجه گرفت مدت زمان اجرا تمرين در تمرينات تناوبي عامل موثر در تغييرات بيان هر دو متغير بوده است، بنابراين با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر كاهش ميوستاتين ميوكارد به موازات افزايش فول استاتين مي¬توان نقش متضاد اين دو كاردوكاين مهم قلبي را بهتر نشان داد.

1401/01/27

كشت كار، زهرا

66096