1052

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور مركز دامغان

1400

دكتر مهدي محمودي

تحقيق حاضر با هدف بررسي نقش تدريس موازي بر ارتقا عملكرد تحصيلي دانشآموزان در درس رياضي و نگرش آنان نسبت به مدرسه صورت پذيرفته است.روش پژوهش شبه آزمايشي و از نوع طرح پيشآزمون_پسآزمون با گروه كنترل ميباشد. جامعه آماري شامل دانشآموزان دختر پايه ششم ابتدايي شهرستان مياندورود مازندران در سال تحصيلي 0911_0011و حجم نمونه هفتاد نفر است كه 93نفر از آنان در گروه كنترل و 93نفر در گروه آزمايش هستند.به طوري كه در گروه آزمايش، تدريس به شيوه موازي به مدت دو ماه انجام شد و در گروه كنترل، از روش تدريس تك معلمي استفاده شده است، جهت جمعآوري دادههاي اين تحقيق در بعد نگرش به مدرسه از پرسش نامهي استاندارد مك كوچ و سيگل()3119 ASSA-Rاستفاده شد و جهت بررسي عملكرد تحصيلي دانشآموزان از آزمون معلم ساخته استفاده شده است. نتيجه هاي حاصله از تحليل كوواريانس تك متغيره انجام شده بر روي نمره عملكرد تحصيلي رياضي دانشآموزان در دو گروه آزمايش تدريس مشاركتي موازي و كنترل تك معلمي نشان ميدهد كه بين نمره عملكرد تحصيلي رياضي دانشآموزان گروه آزمايش و كنترل تفاوت معنيداري مشاهده ميشود.همچنين نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چند متغيره نشان داد كه ميزان نگرش نسبت به مدرسه در دو گروه آزمايش و كنترل در مؤلفههاي نگرش نسبت به مدرسه نگرش نسبت به محيط مدرسه ادراك خود تحصيلي ارزش گزاري هدفهاي مدرسهاي خود نظم دهي نگرش نسبت به معلم و كلاسها در بين دانشآموزان گروه آزمايش و كنترل تفاوت معنيداري وجود دارد و اين تفاوت ناشي از اجراي تدريس موازي در بين اين دانشآموزان است

65933