BF mah / 222

ندارد

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1397-1400

1400/7/7

119 ص.

هيمن محمودفخه

ندارد

چكيده تحقيق حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش اضطراب و افزايش اميدواري پرستاران بخش كروناي بيمارستان شهيد قلي پور شهرستان بوكان انجام شد. تحقيق از نوع كاربردي و با روش تحقيق نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون– پس آزمون و گروه كنترل انجام گرفت. جامعه آماري، كليه پرستاران شاغل در بخش كروناي بيمارستان شهر بوكان بود و تعداد آنها 170 نفر بود و نمونه مورد مطالعه 30 نفر از پرستاران كه بر حسب پرسشنامه پرسشنامه اضطراب اشپيلبرگر (1970) و پرسشنامه اميدواري اشنايدر (1991) نسخه 2 تشخيص داده شدند، بود. سپس افراد گروه آزمايش به مدت 8 جلسه پذيرش و تعهد بر اساس الگوي رشيد (2013)‌ هفته‌اي دو بار به مدت 90 دقيقه قرار‌ گرفتند براي گردآوري اطلاعات از آزمون اضطراب اشپيلبرگر و اميدواري اشنايدر استفاده شد. در اين پژوهش داده ها با استفاده از روش آماري تحليل كواريانس چند متغيري مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته هاي بدست آمده از اين پژوهش نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد متغييرهاي اضطراب مرگ و افزايش اميدواري گروه آزمايش را نسبت به گروه گواه در مرحله پس آزمون افزايش داده است در نتيجه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد به شيوه گروهي براي افزايش اميدواري و كاهش اضطراب مرگ در پرستاران اثر بخش و كار آمد واين روش مي توند در كاهش مشكلات روان شناختي پرستاران موثر باشد لذا استفاده از رويكرد درماني جهت بهبود فرايند سلامتي پرستاران توصيه مي شود. كلمات كليدي: درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، اضطراب، اميدواري، پرستاران

1400/1/14

مينو عظيمي

65825