24376پ

Pathology of Religious Education Curriculum Elements in the Iranian Education System from the Perspective of Religion and Life Teachers in Karaj (Qualitative Study)

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي گرايش: تاريخ و فلسفه آموزش و پرورش

مركز تهران جنوب

1400

1400

عالي

138ص

مرجان معصومي فرد

نازيلا خطيب زنجاني

127-134ص

pathology, curriculum elements, religious education.

مركز تهران جنوب

چكيده پژوهش حاضر با هدف آسيب شناسي عناصر برنامه درسي تربيت ديني در نظام تعليم و تربيت ايران از ديدگاه دبيران دين و زندگي انجام شد. اين پژوهش كاربردي و به روش كيفي انجام شده است. جامعه پژوهش، دبيران دين و زندگي ناحيه يك آموزش و پرورش شهر كرج در سال تحصيلي 1401 - 1400 مي باشند كه تعداد آن ها 95 نفر بوده است. نمونه اين پژوهش 20 نفر از دبيران دين و زندگي بودند كه بيشتر از بيست سال سابقه تدريس دين و زندگي داشتند و مدرك آنها كارشناسي و بالاتر بوده و توانايي و تبحر در پاسخگويي به سوالات پژوهش را داشتند، و با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند قضاوتي انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر مصاحبه بود كه انجام مصاحبه ها تا اشباع نظري داده ها ادامه يافت. جهت اعتباريابي سوالات مصاحبه و مقوله ها و آسيب هاي تربيت ديني به دست آمده نظرات استاد محترم راهنما اخذ و تغييرات لازم اعمال شد . براي به دست آوردن پايايي مقوله ها و آسيب هاي تربيت ديني حاصل از مصاحبه ها، از روش توافق درون موضوعي دو كدگذار ارزياب استفاده شد كه در اين پژوهش ضريب 61 / 84 به دست آمد. براي تحليل مصاحبه هاي پژوهش از روش تحليل تفسيري استفاده شد. بر اساس تحليل مصاحبه ها و بر پايه سوالات پژوهش آسيب هاي تربيت ديني در قالب چهار عنصر برنامه درسي به ترتيب زير شناسايي شد: هدف: توجه نداشتن اهداف به ويژگي هاي فراگيران؛ ايدئولوژيك و آرماني بودن اهداف؛ عملياتي و ارزشيابي پذير نبودن اهداف؛نيازسنجي نكردن در تعيين اهداف؛ توجه نكردن به اسناد بالادستي در تدوين اهداف. محتوي:سهم پايين دبيران و كارشناسان با صلاحيت در طراحي و توليد محتواي دروس ديني؛ حجم زياد و خسته كننده كتب ديني؛ توجه نداشتن محتواي دروس ديني به نيازهاي دانش آموزان؛ به روز و جذاب نبودن كتاب هاي ديني؛ انجام نشدن پژوهش هاي ميداني براي رفع نواقص كتب ديني. روش هاي ياددهي- يادگيري: اكتفا به ميزان محفوظات ذهني و انتقال صرف اطلاعات به دانش آموزان؛ ناتواني دبيران در جذب و ايجاد شوق به دروس ديني در دانش آموزان؛ استفاده از روش هاي سنتي يادگيري و دوري از روش هاي فعال؛ ضعف در الگوسازي در جريان تربيت ديني؛ پرورش ندادن روحيه پژوهش در امور ديني در دانش آموزان؛ به روز نبودن اطلاعات ديني برخي دبيران و ضعف در پاسخگويي به دانش آموزان؛ توجه نكردن به تفاوتهاي فردي در آموزش؛ آشنايي و استفاده كم از فناوري هاي آموزشي؛ آشنايي كم دبيران با اقدام پژوهي و كاربرد پژوهش در آموزش؛ بالا بودن تعداد دانش آموز در يك كلاس و كاهش كيفيت. ارزشيابي: نمره دهي سنتي و دور شدن از ماهيت تربيت ديني؛ ارزشيابي شناختي و توجه نداشتن به نگرش و علايق ديني شناخت ناكافي معلمان از اصول علمي ارزشيابي؛ توجه ناكافي به ارزشيابي تكويني و فعاليت محور؛ توجه نداشتن به توانايي هاي فردي در ارزشيابي؛ عدم توجه به فرايند خود ارزيابي دانش آموزان.

1400/12/18

65783