24303پ

Investigating the relation between Corona Disease Anxiety and Difficulties in Emotion Regulation with mediating Attachment Styles in people with General Anxiety Disorder (GAD)

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش: باليني

مركز تهران جنوب

1400

1400

عالي

81ص

مهديه رحمانيان

محمد اوركي

63-75ص

General Anxiety Disorder, Difficulties in Emotion Regulation, Corona Disease Anxiety, Attachment Styles.

مركز تهران جنوب

هدف: هدف اصلي اين پژوهش يافتن ارتباط بين اضطراب كرونا و دشواري در تنظيم هيجان با نقش ميانجيگري سبكهاي دلبستگي در افراد مبتلا به اختلال اضطراب منتشر بود. روشها: نخست از بين مراجعهكنندگان به بيمارستانها و مطبهاي روانپزشكي و روانشناسي منطقه 21 تهران، تعداد 361 نفر نمونه در دسترس ) 72 سؤال پرسشنامه ضرب در 5( كه توسط يك متخصص روانپزشك و يك متخصص روانشناس تشخيص اختلال اضطراب فراگير را دريافت كردند انتخاب شدند و به آنها در خصوص شرايط پژوهش توضيح داده شد. سن شركت كنندگان در پژوهش بين 18 تا 35 سال بود. پس از دريافت اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامههاي اضطراب كرونا، دشواري در تنظيم هيجان و دلبستگي بزرگسال توسط افراد نمونه به صورت حضوري تكميل گرديد. براي تجزيه و تحليل دادهها از روشها و شاخصهاي آمار توصيفي و استنباطي شامل ميانگين، انحراف استاندارد، همبستگي و تحليل مسير با نرمافزار AMOS استفاده شد. نتايج: تجزيه و تحليل دادهها ارتباط بين دشواري در تنظيم هيجان و سبكهاي دلبستگي و اضطراب كرونا را نشان داد، همچنين دشواري در تنظيم هيجان 24 درصد از اضطراب كرونا را با توجه به نقش سبكهاي دلبستگي تبيين ميكند و مدل نيز از برازش خوبي برخوردار است. تجزيه و تحليلهاي مسيرهاي واسطهاي براي مسير دشواري در تنظيم هيجان به دلبستگي ايمن و سپس علائم جسماني و رواني اضطراب كرونا معنادار بود ولي براي ساير مسيرها معنادار نبود. نتيجهگيري: نتايج نشان دادند كه با كاهش دشواري در تنظيم هيجان با توجه به دلبستگي ايمن، گزارش علائم رواني و جسماني براي اضطراب كرونا كاهش يافت.

1400/11/19

65464