چكيده
پژوهش حاضر به بررسي شيوه هاي مقابله با استرس درپرستاران شهر شهركرد پرداخته است برهمين اساس سعي گرديده به دوسوال پژوهش درراستاي تعيين شيوه هاي مقابله اي مورد استفاده در پرستاران ،بررسي تفاوت بين شيوه هاي مقابله اي در پرستاران به تفكيك جنس،ميزان تحصيلات ،سن و سنوات خدمت پاسخ داده شود .روش انجام پژوهش ،توصيفي از نوع پس رويدادي وجامعه اي آماري نيست شامل
كليه پرستاران بيمارستان هاي هاجر و كاشاني شهر شهركرد درسال 1384بوده است .
جهت اجراي پژوهش از يك گروه 120نفري از ميان پرستاران مونث و مذكر استفاده شد.
همچنين به منظور نمونه گيري ،پس از براورد اماري و مشخص شدن حجم نمونه ،تعداد 120 نفر از پرستاران با بهره گيري از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند ابزار اندازه گيري ، پرسشنامه 48 سوالي كوپينگ (1990)بود.
سوالات اين پرسش نامه بر اساس سه مولفه (هيجان مدار،اجتناب مدار و مساله مدار)تنظيم شده است. پس از گرد اوري داده ها نيز از روش هاي اماري چون :ازمون تي مستقل و ازمون اف استفاده شده .
در پژوهش انجام شده با طرح سوالاتي به بررسي رابطه متغيير هاي-ي- چون جنس ،سن،ميزان تحصيلات و سنوات خدمت در بين پرستاران شهر شهركرد پرداخته شده است و طبق نتايج حاصله همه اين عوامل در شيوه مقابله با استرس و فشار رواني موثر هستند و همچنين تفاوت معناداري بين استفاده از شيوه مقابله اي مساله مدار و هيجان مدار مشاهده شد.
