چكيده
سيستم حمل و نقل هوشمند يا همان تاكسي اينترنتي، نوعي از خدمات حمل و نقل است كه بوسيله آن سعي شده است تا حمل و نقل اشخاص و كالا با سهولت و سرعت و امنيت بالاتري صورت پذيرد، اداره كنندگان اين سيستم¬ها با طراحي نرم افزارهاي مبتني بر مكان¬ياب و ايجاد قابليت سفارش دهي بر خط براي مسافران و در خواست كنندگان خدمات حمل و نقل، سعي در تسهيل و كوتاه نمودن پروسه سفارش دهي جهت تهيه وسيله نقليه براي جابجايي افراد يا كالاها نموده¬اند.
آنچه مسلم است زماني كه اقدام به استفاده از سيستم¬هاي حمل و نقل هوشمند ميگردد، علاوه بر مسائل حقوقي كه در سيستم¬هاي حمل و نقل سنتي وجود دارد مانند: تعهد به رساند كالا به مقصد و يا مسائل مسئوليت مدني ناشي از حمل و نقل كالا و مسافر، امكان ايجاد چالشهاي جديدي وجود دارد كه اساسا در سيستم¬هاي حمل و نقل سنتي ديده نمي شود، تحقيق حاضر در نظر دارد تا با بررسي چالشهاي و خلاءهاي قانوني كه به دليل نوپا بودن اين سيستم¬ها ايجاد ميشود، ميزان تاثير گذاري و مفيد بودن استفاده از اين سيستم¬ها در مقابل سيستم¬هاي حمل و نقل سنتي را بيان نمايد.
مباحث مربوط به حقوق مالكيت معنوي، تجارت الكترونيك، حقوق مصرف كننده در معاملات الكترونيك، روابط كار ميان متصدي اداراه سيستم هوشمند حمل و نقل با راننده اي كه اقدام به عقد قرارداد با متصدي سيستم مينمايد، مباحث مربوط به قراردادهاي منصفانه بين طرفين فعال در اين سيستم¬ها و بحث قيمت گذاري منصفانه به گونه¬اي كه موجب تضييع حقوق هيچ كدام از سه طرف فعال در سيستم يعني: متصدي اداره حمل و نقل هوشمند، راننده و مسافر نگردد و قوانين حاكم بر روابط طرفين فعال در سيستم از جمله اين چالشهايي است كه در اين پژوهش به آن پرداخته شده است.
