1044

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1400

دكتر مهدي محمودي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين رفتار خود تخريبي و امنيت عاطفي با آشفتگي روان شناختي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بود. اين پژوهش از نوع پژوهش هاي توصيفي است و با توجه به اينكه محقق درصدد بررسي رابطه رفتار خود تخريبي و امنيت عاطفي با آشفتگي روان شناختي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم است، اين پژوهش از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر سرخه در سال ،1311به تعداد 311تشكيل دادند. نمونه آماري در اين پژوهش، بر طبق جدول كرجسي و مورگان ( 176 )1172نفر بودند، كه از طريق روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند. ابزارگرد آوري داده ها مقياس آشفتگي رواني لاويبوند و لاويبوند (روايي پرسشنامه ،)2/82پرسشنامه امنيت مازلو (روايي پرسشنامه )2/82و پرسشنامه رفتار خود تخريبي سانسون و ويدرمن(روايي پرسشنامه ،)2/74بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي مثل؛ ميانگين، انحراف معيار، حداقل و حداكثر نمرات و آمار استنباطي مثل؛ ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با استفاده از نرم افزار SPSSنسخه 16 استفاده شد. يافته ها ي پژوهش نشان داد كه بين رفتار خود تخريبي و امنيت عاطفي با آشفتگي روان شناختي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم ارتباط معني داري وجود دارد. به عبارتي افزايش رفتار خود تخريبي باعث افزايش آشفتگي روان شناختي و امنيت عاطفي باعث كاهش آشفتگي روان شناختي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم مي گردد

65290