PIR52

The Reflection of didactic literature in Vesal Shirazis odes

ارشد

ارشد رشته زبان و ادبيات فارسي «»

پيام نور بوشهر

آبان 1400

1400/8/24

عالي

112ص

شريفي ،محمدنادر

جاهد ماه ، عباس

113-117ص

ادبيات تعليمي، قرن سيزدهم، قصايد، وصال شيرازي

عنوان اين پاياننامه «بازتاب مفاهيم تعليمي در قصايد وصال شيرازي» ميباشد كه با هدف تبيين مضامين تعليمي و با روش كتابخانهاي و تحليل دادهها و يافتهها، به اين نتايج رسيده است: قصايد وصال بر اساس دادههاي بررسي شده در بين مضامين تعليمي در مدح و ستايش و مراثي از بسامد بالايي برخوردار بوده است. از جمله: مدح و ستايش پادشاهان و بزرگان قاجار در هفتاد و هشت قصيده و پيامبر و ائمه(ع) به تعداد پانزده قصيده جلوهگري ميكند. در مراثي، يك تركيببند هشتبندي در رثاي امام علي(ع) و حضرت زهرا(س)، يك تركيببند در رثاي امام حسن(ع) و دوازده تركيببند و سه مثنوي در رثاي امام حسين(ع) سروده است كه در اين ميان مراثي امام حسين(ع) از حجم بالايي برخوردار است. در بخش مضامين اخلاقي، موضوعات دنياگريزي و سرزنش نفس و پند و اندرز، همراهي گفتار و كردار، جود و بخشش و نيكي، دعا و خيرخواهي و توجه به ضعيفان و مذمت كبر و غرور، كينه و دشمني، پرهيز از آه مظلوم، ارزشمندي قلم و سخن، صداقت و قناعت و مناعت طبع و رضا و خشنودي مورد تأكيد وصال است كه موضوع خيرخواهي بسيار تكرار شده است. در بخش مضامين فلسفي به موضوعات خردورزي و شناخت خداوند، خلقت انسان و جهان هستي اشاره شده و موضوع خردورزي از مفاهيم پر تكرار ميباشد. در بخش مضامين عرفاني شناخت عشق الهي و جذبة عشق حقيقي و مقامهاي عرفاني چون توبه، توكل، رضا، فقر و استغنا و شناخت و معرفت نفس مطرح شده و معرفت نفس از بسامد بالايي برخوردار است. در بخش آموزههاي ديني، موضوعاتي چون: طلب ياري از خداوند و توسل به پيامبر و ائمه(ع)، توجه به قيامت، بهرهگيري از اشارات قرآني و سنت و احاديث و توجه به يادگيري و خواندن قرآن و برانگيختن حس شهادتطلبي و درك مقام شفاعت ميباشد و بهرهمندي از اشارات قرآني و توجه به قرآن به وفور ديده ميشود. در بخش مضامين اجتماعي و سياسي، انتقاد از شاعران درباري، عدالتخواهي و عدالت گستري، انتقاد از بيقدري هنر و هنرمندان و شاعران، وطندوستي، آزادي خواهي، لزوم رهبري جامعه از مضامين تعليمي مورد تأكيد وصال ميباشد كه مضمون عدالتخواهي و عدالت گستري از مفاهيم پراهميتتر است. سبك شعري وصال در واقع تقليدي از سبك شاعران عراقي و خراساني است. خاستگاه انديشههاي شعري وصال، قرآن، سنت و احاديث، پيروي از بزرگان ادب، تاريخ و فرهنگ ميباشد. شيوۀ تعليمي وي غيرمستقيم بوده و با استفاده از ضربالمثل، تلميح، مناظره و لُغُز يا چيستان به زيبايي توانسته مضامين تعليمي را به مخاطبين خويش منتقل نمايد

فصل اول كليات تحقيق ،فصل دوم دورۀ بازگشت ادبي و شناخت ادبيات تعليمي ،فصل سوم شرح حال زندگي و سبكِ شعري وصال شيرازي ،فصل چهارم بازتاب مفاهيم تعليمي در قصايد وصال شيرازي ،جمعبندي و نتيجه گيري و ارائه پيشنهادها

65246